Previous Verse
Next Verse

Shloka 91

Adhyaya 72 — Puradāha: Rudra’s Cosmic Chariot, Pāśupata-Vrata, and Brahmā’s Shiva-Stuti

भातीन्द्रधनुषाकाशं मेरुणा च यथा जगत् हिरण्यधनुषा सौम्यं वपुः शंभोः शशिद्युति

bhātīndradhanuṣākāśaṃ meruṇā ca yathā jagat hiraṇyadhanuṣā saumyaṃ vapuḥ śaṃbhoḥ śaśidyuti

ดุจท้องฟ้าส่องประกายด้วยสายรุ้งของอินทรา และดุจโลกเรืองรองด้วยเขาพระสุเมรุ ฉันใด พระวรกายอันอ่อนโยนของศัมภู ผู้ดุจคันธนูทอง ก็ฉายแสงดุจจันทร์ ฉันนั้น พระองค์คือปติ; พระกรุณาอันสว่างไสวทรงปลดปศุจากบ่วงแห่งความมืด (ปาศะ)۔

bhātishines
bhāti:
indra-dhanuṣa-ākāśamthe sky marked by Indra’s bow (rainbow)
indra-dhanuṣa-ākāśam:
meruṇāby (Mount) Meru
meruṇā:
caand
ca:
yathāas
yathā:
jagatthe world
jagat:
hiraṇya-dhanuṣāwith a golden bow / like a bow of gold
hiraṇya-dhanuṣā:
saumyamgentle, soothing, auspicious
saumyam:
vapuḥform, body
vapuḥ:
śambhoḥof Śambhu (Śiva)
śambhoḥ:
śaśi-dyutimoonlike radiance, lunar lustre
śaśi-dyuti:

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)