Shloka 45
प्रसाद-ज्ञान-योग-मोक्षक्रमः तथा व्यास-रुद्रावतार-मन्वन्तर-परम्परा
सुधामा काश्यपश्चैव वासिष्ठो विरजास् तथा अत्रिर् देवसदश्चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः कुणिश् च कुणिबाहुश् च कुशरीरः कुनेत्रकः
sudhāmā kāśyapaścaiva vāsiṣṭho virajās tathā atrir devasadaścaiva śravaṇo 'tha śraviṣṭhakaḥ kuṇiś ca kuṇibāhuś ca kuśarīraḥ kunetrakaḥ
สูตะกล่าวว่า “ยังมี สุธามา กาศยปะ วาสิษฐะ และวิรชา; อีกทั้ง อตรี และเทวสทะ; ต่อมา ศรวณะ และศรวิษฐกะ; กุณิ และกุณิพาหุ; กุศรีระ และกุเนตรกะ” นามเหล่านี้ถูกนับในกระแสการสร้างสรรค์ ภายใต้พระปติ จิตวิญญาณจึงเข้ารับกายตามสายบรรพชนอันเป็นระเบียบ.
Suta Goswami
FAQs
This verse supports Linga-worship indirectly by grounding the cosmic and social order (sarga) in which Shiva-puja is transmitted—through rishis and progenitor lineages that preserve mantra, ritual, and dharma.
By listing progenitors within the creation narrative, it implies Shiva-tattva as Pati—the sovereign regulator behind sarga—while the paśu (individual beings) move through embodied lineages under the law of karma (a form of pāśa/bondage).
No specific puja-vidhi or Pāśupata Yoga technique is stated; the emphasis is on lineage and transmission—the prerequisite framework through which Pāśupata discipline and Shaiva rites later become established.