Shloka 128

वासिष्ठकथनम् (आदित्य–सोमवंशवर्णनम् तथा रुद्रसहस्रनाम-प्रशंसा)

Devanagari script

नीरस्तीर्थश् च भीमश् च सर्वकर्मा गुणोद्वहः पद्मगर्भो महागर्भश् चन्द्रवक्त्रो नभो ऽनघः

Transliteration

nīrastīrthaś ca bhīmaś ca sarvakarmā guṇodvahaḥ padmagarbho mahāgarbhaś candravaktro nabho 'naghaḥ

Translation

พระองค์คือ นีรสตีรถะ ผู้ซึ่งความศักดิ์สิทธิ์มิได้จำกัดอยู่ที่ท่าน้ำหรือสถานศักดิ์สิทธิ์ใดแห่งเดียว; พระองค์คือ ภีมะ ผู้เกรียงไกรน่าเกรงขาม. พระองค์คือ สรรวกัรมะ ผู้กระทำและทรงกำกับการกระทำทั้งปวงภายใน; คุณोदวหะ ผู้ทรงรองรับคุณะและอยู่เหนือคุณะ. พระองค์คือ ปัทมครรภะ แหล่งกำเนิดระเบียบที่ปรากฏ; มหาครรภะ ครรภ์จักรวาลอันไพศาล; จันทรวักตระ ผู้มีพระพักตร์ดุจจันทร์อันเย็นกรุณา; และ นภะ ฟากฟ้าอันแผ่ทั่ว; อนฆะ ปติผู้บริสุทธิ์ไร้มลทินแห่งกรรม.

Speaker

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya; Sahasranama portion)

Characters & Entities

• Shiva

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

It presents Shiva as Nīrastīrtha—the sanctity behind all sacred places—supporting the Linga as a universal focus of purification, not restricted to geography, while affirming Him as the stainless Pati (Anagha).

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

Shiva is shown as both immanent and transcendent: He bears the guṇas and governs all karma (Sarvakarmā, Guṇodvaha) yet remains untouched by impurity (Anagha), indicating the Siddhāntic Pati who liberates the pashu from pāśa.

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

Sahasranāma-japa with dhyāna on Shiva as all-pervading space (Nabhaḥ) and sinless consciousness (Anagha) is implied—used in Linga-pūjā and Pāśupata-oriented contemplation to loosen pāśa (bondage).