Shloka 61
प्रलय-तत्त्वलयः, नीललोहित-रुद्रः, अष्टमूर्तिस्तवः, एवं ब्रह्मणो वैराग्यम्
मृत्युहीनः पुमान्विद्धि समृत्युः पद्मजो ऽपि सः किंतु देवेश्वरो रुद्रः प्रसीदति यदीश्वरः
mṛtyuhīnaḥ pumānviddhi samṛtyuḥ padmajo 'pi saḥ kiṃtu deveśvaro rudraḥ prasīdati yadīśvaraḥ
จงรู้ว่า ปุรุษสูงสุดนั้นพ้นจากความตาย แม้พรหมผู้บังเกิดจากดอกบัวก็ยังอยู่ใต้ความตาย แต่เมื่อรุทระ ผู้เป็นเจ้าแห่งเทพ—ปติผู้เป็นอิศวร—ทรงโปรดปราน ก็ประทานอนุเคราะห์ให้ถึงศิวปท อันพ้นมฤตยู
Suta Goswami (narrating the Linga Purana teaching to the sages of Naimisharanya)
FAQs
It frames Linga worship as approach to the deathless Pati (Rudra); even cosmic authorities like Brahmā are mortal, so the devotee seeks Rudra’s anugraha through the Linga to transcend mṛtyu and saṃsāra.
Shiva is implied as mṛtyuhīna (beyond death) and as Deveśvara (Lord over the gods), whose sovereignty is expressed through grace—His prasāda is the decisive cause for the soul’s release from bondage.
The key practice implied is seeking Rudra’s prasāda through Śiva-pūjā (especially Linga-arcana) and Pāśupata-oriented surrender, where liberation is attained not merely by effort but by the Lord’s anugraha.