Previous Verse
Next Verse

Shloka 40

मदनदाहः — पार्वतीतपः, स्वयंवरलीला, देवस्तम्भनं, दिव्यचक्षुर्दानम्

ब्रह्मा परमसंविग्नो ध्यानमास्थाय शङ्करम् बुबुधे देवमीशानम् उमोत्संगे तमास्थितम्

brahmā paramasaṃvigno dhyānamāsthāya śaṅkaram bubudhe devamīśānam umotsaṃge tamāsthitam

พรหมผู้สะท้านยิ่งนักเข้าสู่สมาธิภาวนาต่อพระศังกร. ด้วยสมาธินั้นท่านจึงรู้แจ้งพระอีศานเทวะ ผู้ประทับอยู่บนตักของพระอุมา.

ब्रह्मा (brahmā)Brahmā
ब्रह्मा (brahmā):
परमसंविग्नः (paramasaṃvignaḥ)deeply agitated/overwhelmed
परमसंविग्नः (paramasaṃvignaḥ):
ध्यानम् (dhyānam)meditation
ध्यानम् (dhyānam):
आस्थाय (āsthāya)having resorted to/undertaken
आस्थाय (āsthāya):
शङ्करम् (śaṅkaram)Śaṅkara (Shiva, the beneficent)
शङ्करम् (śaṅkaram):
बुबुधे (bubudhe)understood/realized/awoke to
बुबुधे (bubudhe):
देवम् (devam)the Deva, the Divine Lord
देवम् (devam):
ईशानम् (īśānam)Īśāna, the sovereign (a form/aspect of Shiva)
ईशानम् (īśānam):
उमा-उत्सङ्गे (umā-utsaṅge)on Umā’s lap
उमा-उत्सङ्गे (umā-utsaṅge):
तम् (tam)Him
तम् (tam):
आस्थितम् (āsthitam)abiding/remaining, seated.
आस्थितम् (āsthitam):

Suta Goswami (narrating the Purāṇic account; internal focus on Brahmā’s experience)