Shloka 33
Rudra’s Cosmic Dance and the Recognition of Rudra–Nārāyaṇa Unity (Īśvara-gītā Continuation)
एको रुद्रस्त्वं करोषीह विश्वं त्वं पालयस्यखिलं विश्वरूपः / त्वामेवान्ते निलयं विन्दतीदं नमामस्त्वां शरणं संप्रपन्नाः
eko rudrastvaṃ karoṣīha viśvaṃ tvaṃ pālayasyakhilaṃ viśvarūpaḥ / tvāmevānte nilayaṃ vindatīdaṃ namāmastvāṃ śaraṇaṃ saṃprapannāḥ
พระองค์เท่านั้นคือรุทระผู้เดียว; ณ ที่นี้พระองค์ทรงก่อกำเนิดจักรวาล และทรงคุ้มครองสรรพสิ่งทั้งปวงในฐานะวิศวรูป. ครั้นถึงกาลอวสาน โลกนี้ย่อมพบที่พำนักในพระองค์เท่านั้น. ข้าพเจ้าทั้งหลายขอนอบน้อม—ได้เข้าถึงที่พึ่งในพระองค์แล้ว.
Sages/devotees offering a hymn to Rudra (as the Supreme Lord) within the Purva-bhaga narrative frame
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
It presents one Supreme Reality addressed as Rudra who alone creates, sustains, and absorbs the cosmos—implying the Self/Ishvara as the single ground in which the world arises and into which it returns.
The verse emphasizes śaraṇāgati (complete refuge/surrender) and contemplative recognition of the Lord as viśvarūpa (all-pervading), aligning devotion and meditation toward the one Ishvara who governs creation, preservation, and dissolution.
By declaring “You alone are Rudra” while describing the universal Lord who creates and sustains all, it supports the Kurma Purana’s integrative stance: the Supreme is one, expressed through names/forms such as Rudra and the all-pervading Lord.