Shloka 11
Narmadā-māhātmya: Amarakāṇṭaka, Jāleśvara, Kapilā–Viśalyakaraṇī, and the Supreme Purifying Power of Darśana
तत्र स्नात्वा नरो राजन् नियमस्थो जितेन्द्रियः / उपोष्य रजनीमेकां कुलानां तारयेच्छतम्
tatra snātvā naro rājan niyamastho jitendriyaḥ / upoṣya rajanīmekāṃ kulānāṃ tārayecchatam
ข้าแต่พระราชา ผู้ใดอาบน้ำ ณ ที่นั้น ตั้งมั่นในวัตรอันศักดิ์สิทธิ์ ชนะอินทรีย์ทั้งหลาย และถืออุโบสถเพียงหนึ่งราตรี ผู้นั้นย่อมยังสกุลวงศ์ของตนให้พ้นได้ถึงร้อยสายสืบ
Sūta (narrator) relaying the tīrtha-māhātmya instruction within the Purva-bhāga discourse
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
Indirectly: it emphasizes purification through niyama, sense-control, and fasting—disciplines that make the mind fit to recognize the Self beyond ritual merit.
Niyama (religious discipline), jitendriyatā (sense-mastery), and upavāsa (fasting) are presented as practical sādhanā—supportive limbs that stabilize the mind for higher contemplation in the Kurma Purana’s dharma-yoga framework.
It does not name Shiva or Vishnu explicitly; it aligns with the Purana’s synthesis by valuing inner discipline (niyama, self-restraint) as the shared foundation for devotion and liberation-oriented merit across Shaiva–Vaishnava practice.