Shloka 41
Āvāhāryaka-Śrāddha: Qualifications of Recipients, Paṅkti-Pāvana, and Exclusions
कन्यादूषी कुण्डगोलौ अभिशस्तो ऽथ देवलः / मित्रध्रुक् पिशुनश्चैव नित्यं भार्यानुवर्तकः
kanyādūṣī kuṇḍagolau abhiśasto 'tha devalaḥ / mitradhruk piśunaścaiva nityaṃ bhāryānuvartakaḥ
ผู้ล่วงละเมิดหญิงพรหมจารี, ผู้เกิดจากความสัมพันธ์ต้องห้าม (กุณฑะ–โคละ), ผู้ถูกสังคมประณาม, ผู้เป็น ‘เทวละ’ (พราหมณ์รับจ้างบูชารูปเคารพ), ผู้ทรยศมิตร, ผู้ส่อเสียด, และผู้ตกอยู่ใต้อำนาจภรรยาเสมอ—ล้วนจัดว่าเสื่อมและน่าติเตียน
Lord Kurma (Vishnu) instructing on dharma and social-ethical disqualifications (traditional chapter flow)
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: bibhatsa
FAQs
Indirectly: it frames moral self-mastery as a prerequisite for higher spiritual pursuit; without ethical restraint, one remains unfit for the inward discipline by which the Self is realized.
No technique is taught directly; the verse supports the Kurma Purana’s yogic trajectory by stressing behavioral restraints—truthfulness, loyalty, non-harm, and self-control—as the ground for later yoga (including Pāśupata-oriented discipline).
It does not name either deity here; the synthesis is contextual—Kurma (Vishnu) teaches dharma that also undergirds Shaiva/Pāśupata soteriology in the Purana’s wider program.