Shloka 89
Dharma of Non-Injury, Non-Stealing, Purity, and Avoidance of Hypocrisy (Ācāra and Saṅkarya-Nivṛtti)
नोपानद्वर्जितो वाथ जलादिरहितस्तथा / न रात्रौ नारिणा सार्धं न विना च कमण्डलुम् / नाग्निगोब्राह्मणादीनामन्तरेण व्रजेत् क्वचित्
nopānadvarjito vātha jalādirahitastathā / na rātrau nāriṇā sārdhaṃ na vinā ca kamaṇḍalum / nāgnigobrāhmaṇādīnāmantareṇa vrajet kvacit
ไม่ควรไปโดยปราศจากรองเท้า และไม่ควรไปโดยปราศจากน้ำและสิ่งจำเป็นอื่น ๆ ไม่ควรเดินทางในยามราตรี ไม่ควรไปพร้อมสตรี และไม่ควรไปโดยไม่มีคมณฑลุ (หม้อน้ำบวช) ทั้งไม่ควรไปที่ใดโดยละเลยไฟศักดิ์สิทธิ์ โค และพราหมณ์เป็นต้นผู้ควรบูชา।
Sūta (narrating the Kurma Purana’s dharma-instructions as taught in the tradition)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
Indirectly: by prescribing restraint and purity in conduct, it supports the yogic premise that a disciplined life (niyama) steadies the mind, making it fit for realizing the Atman taught elsewhere in the Kurma Purana.
It emphasizes preparatory yogic discipline—niyama and yati-dharma—such as careful conduct, avoidance of risky or distracting situations (night travel, improper companionship), and maintaining ascetic requisites (kamaṇḍalu), which underpin Pāśupata-oriented practice in the Kurma tradition.
By centering dharma and reverence for sacred supports (agni, cows, brāhmaṇas), it reflects the Kurma Purana’s integrative ethos: ethical discipline is shared ground for both Śaiva and Vaiṣṇava paths, preparing the practitioner for higher God-realization taught in its unified theology.