Shloka 86
Brahmā’s Lotus-Birth, the Sealing of the Cosmic Womb, and the Epiphany of Parameśvara
Hari–Hara Samanvaya
एकीभावेन पश्यन्ति योगिनो ब्रह्मवादिनः / त्वामनाश्रित्य विश्वात्मन् न योगी मामुपैष्यति / पालयैतज्जगत् कृत्स्नं सदेवासुरमानुषम्
ekībhāvena paśyanti yogino brahmavādinaḥ / tvāmanāśritya viśvātman na yogī māmupaiṣyati / pālayaitajjagat kṛtsnaṃ sadevāsuramānuṣam
เหล่าโยคีผู้รู้พรหมย่อมเห็นพระองค์ด้วยภาวะแห่งเอกภาพอันไม่ทวิภาวะ โอ้พระวิญญาณสากล หากไม่พึ่งพระองค์เป็นที่พึ่งแล้ว โยคีใดก็ไม่อาจบรรลุถึงเราได้ เพราะฉะนั้นขอพระองค์ทรงอภิบาลจักรวาลทั้งสิ้นนี้ พร้อมด้วยเทวะ อสูร และมนุษย์ทั้งหลาย
A devotee-sage addressing the Supreme Lord (Ishvara identified with Lord Kurma/Vishnu, in Shaiva–Vaishnava synthesis)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It presents the Supreme as Viśvātman, the Universal Self, realized by Brahmavādins through ekībhāva—seeing reality in oneness rather than duality.
The verse emphasizes īśvara-āśraya (taking refuge in the Lord) as essential for yogic attainment; without divine support and surrender, yogic realization does not culminate in reaching the Supreme.
By framing the Supreme as one Ishvara who is approached through Brahman-realization and yoga, it supports the Kurma Purana’s synthetic stance where sectarian boundaries soften into a single non-dual Lord.