Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 33
Virocana–Bali, Aditi’s Tapas, and the Vāmana–Trivikrama Episode
यस्मादभिन्नं सकलं भिद्यते यो ऽखिलादपि / स वासुदेवो देवानां मातुर्देहं समाविशत्
yasmādabhinnaṃ sakalaṃ bhidyate yo 'khilādapi / sa vāsudevo devānāṃ māturdehaṃ samāviśat
จากพระองค์ ผู้ซึ่งความเป็นหนึ่งอันไม่แตกแยกทั้งสิ้นปรากฏเป็นความหลากหลาย และผู้ซึ่งเหนือกว่าสรรพสิ่งแต่ยังแผ่ซ่านในสรรพสิ่ง—พระวาสุเทวะนั้นได้เสด็จเข้าสู่กายแห่งพระมารดาของเหล่าเทวะ
Narrator (Purāṇic narrator in the Kurma Purana’s Purva-bhaga context)
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It presents the Supreme as both non-dual (undivided in itself) and the ground from which all perceived divisions arise, while remaining beyond the totality of manifest existence.
The verse supports a contemplative discipline of seeing unity behind multiplicity—an inward yogic discernment (viveka) where the practitioner recognizes the One Lord as both transcendent and pervading all appearances.
By describing Vāsudeva in non-dual terms (beyond all yet present within all), it aligns with the Kurma Purana’s synthesis where sectarian names point to a single supreme reality approached through complementary Shaiva-Vaishnava frameworks.