Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention
Amṛtamanthana-Prasaṅga
इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भवानीपतिख्ययः / नारदं प्रेषयित्वाशु तदुक्तं सततं स्मरन्
imaṃ vṛttāntamākarṇya bhavānīpatikhyayaḥ / nāradaṃ preṣayitvāśu taduktaṃ satataṃ smaran
ครั้นได้สดับเหตุการณ์นี้ ภวานีปติ (พระศิวะ) ก็รีบส่งนารทไป และทรงระลึกถึงถ้อยคำที่กล่าวไว้นั้นอยู่เสมอ