एतं मे संशयं देव वद भूतपते ऽनघ त्रयो वर्णाः प्रकृत्येह कथं ब्राह्मण्यम् आप्नुयुः //
คาถาที่สิบเอ็ดกล่าวว่า ด้วยพระกรุณาของครูบาอาจารย์ปัญญาย่อมเจริญ ด้วยความนอบน้อมรัศมีย่อมรุ่ง; ด้วยความสัตย์เกิดเกียรติยศ และด้วยเมตตาย่อมได้สุขอันประเสริฐ.