मूर्छाम् उपाययौ भ्रान्त्या नागः कृष्णस्य कुट्टनैः दण्डपातनिपातेन ववाम रुधिरं बहु //
นี่คือบทโศลกที่ 37 ในพรหมปุราณะ; มิได้ให้ข้อความสันสกฤตต้นฉบับไว้ที่นี่।