Srimad Bhagavatam — Tritiya Skandha, Shloka 20
Brahmā’s Creation: The Kumāras, Rudra, the Prajāpatis, and the Manifestation of Vedic Sound
मैत्रेय उवाच एवमात्मभुवादिष्ट: परिक्रम्य गिरां पतिम् । बाढमित्यमुमामन्त्र्य विवेश तपसे वनम् ॥ २० ॥
maitreya uvāca evam ātmabhuvādiṣṭaḥ parikramya girāṁ patim bāḍham ity amum āmantrya viveśa tapase vanam
ศรีไมเตรยะกล่าวว่า—ดังนั้นรุทระ เมื่อได้รับบัญชาจากพระพรหม ก็เวียนประทักษิณบิดาผู้เป็นเจ้าแห่งพระเวท แล้วกล่าวว่า “บาฑัม” แสดงความนอบน้อม ก่อนเข้าสู่ป่าเพื่อบำเพ็ญตบะอันเคร่งครัด
FAQs
This verse shows that, after receiving proper instruction, a seeker may withdraw to a secluded place (the forest) to perform austerities and deepen spiritual realization.
Circumambulation expresses reverence and acceptance of guidance; here it signifies honoring Brahmā as the authoritative teacher and source of instruction.
Create disciplined periods of simplicity—reduced distractions, regulated habits, and focused spiritual study/prayer—while staying respectful to genuine guidance and teachers.