Shloka 18
Vṛtrāsura Rebukes Indra; Heroic Combat and the Asura’s Pure Devotional Prayers
अथो हरे मे कुलिशेन वीर हर्ता प्रमथ्यैव शिरो यदीह । तत्रानृणो भूतबलिं विधाय मनस्विनां पादरज: प्रपत्स्ये ॥ १८ ॥
atho hare me kuliśena vīra hartā pramathyaiva śiro yadīha tatrānṛṇo bhūta-baliṁ vidhāya manasvināṁ pāda-rajaḥ prapatsye
แต่หากท่านตัดศีรษะข้าด้วยวัชระ ข้าจะหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งกรรม และได้รับละอองธุลีจากฝ่าเท้าของสาวกผู้ยิ่งใหญ่ เช่น พระนารทมุนี
Śrī Narottama dāsa Ṭhākura sings:
FAQs
Vṛtrāsura shows that a devotee can be fearless even before death, seeing it as an opportunity to offer one’s life and attain the dust of the devotees’ feet.
In the battle narrative, Vṛtrāsura rejects bodily survival and invites Indra to fulfill his duty, while Vṛtrāsura focuses on attaining the association (dust of feet) of exalted devotees.
Do your duty without obsession for personal gain, offer outcomes to God, and seek the guidance and “footsteps” (teachings) of saintly devotees through study, service, and humility.