Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 21
Brahmā’s Boons, Hiraṇyakaśipu’s Cosmic Tyranny, and Prahlāda’s Transcendental Qualities
तस्योग्रदण्डसंविग्ना: सर्वे लोका: सपालका: । अन्यत्रालब्धशरणा: शरणं ययुरच्युतम् ॥ २१ ॥
tasyogra-daṇḍa-saṁvignāḥ sarve lokāḥ sapālakāḥ anyatrālabdha-śaraṇāḥ śaraṇaṁ yayur acyutam
ด้วยการลงทัณฑ์อันรุนแรงของหิรัณยกศิปุ สรรพโลกทั้งหลายพร้อมด้วยผู้ปกครองโลกต่างๆ ต่างหวาดหวั่นและเดือดร้อนยิ่งนัก เมื่อไม่พบที่พึ่งอื่น ด้วยความกลัวและสั่นสะท้าน ในที่สุดพวกเขาจึงไปพึ่งพาอจฺยุตะ—พระวิษณุผู้เป็นพระผู้เป็นเจ้าสูงสุด
Lord Kṛṣṇa says in Bhagavad-gītā (5.29) :
FAQs
It teaches śaraṇāgati (surrender): when worldly powers and protections fail, the ultimate refuge is Acyuta, the infallible Supreme Lord.
Because Hiraṇyakaśipu’s harsh rule and punishments terrified all beings, and they could not find safety anywhere else, so they sought Viṣṇu’s protection.
When fear and instability arise, instead of relying only on external control, cultivate devotion and surrender through prayer, remembrance, and righteous living, taking the Lord as the deepest shelter.