Shloka 29
The Appearance of Śrī Nārada and Vyāsa’s Dissatisfaction
Veda-vibhāga and the Need for Bhakti
धृतव्रतेन हि मया छन्दांसि गुरवोऽग्नय: । मानिता निर्व्यलीकेन गृहीतं चानुशासनम् ॥ २८ ॥ भारतव्यपदेशेन ह्याम्नायार्थश्च प्रदर्शित: । दृश्यते यत्र धर्मादि स्त्रीशूद्रादिभिरप्युत ॥ २९ ॥
dhṛta-vratena hi mayā chandāṁsi guravo ’gnayaḥ mānitā nirvyalīkena gṛhītaṁ cānuśāsanam
ด้วยการถือวัตรเคร่งครัด ข้าพเจ้าได้บูชาและให้เกียรติพระเวท ครูฝ่ายจิตวิญญาณ และไฟยัญญะโดยไร้เล่ห์กล และได้ปฏิบัติตามอนุศาสน์แห่งศาสตรา อีกทั้งโดยอาศัยการอธิบายผ่าน ‘มหาภารตะ’ ข้าพเจ้าได้แสดงความหมายแห่งสายสืบทอด (อามนายะ) เพื่อให้แม้สตรี ศูทร และผู้อื่นได้เห็นหนทางแห่งธรรมะเป็นต้น
No one can understand the import of the Vedas without having undergone a strict disciplinary vow and disciplic succession. The Vedas, spiritual masters and sacrificial fire must be worshiped by the desiring candidate. All these intricacies of Vedic knowledge are systematically presented in the Mahābhārata for the understanding of the woman class, the laborer class and the unqualified members of brāhmaṇa, kṣatriya or vaiśya families. In this age, the Mahābhārata is more essential than the original Vedas.
FAQs
This verse emphasizes sincere respect for the Vedas, the spiritual master, and sacred duties, and highlights that real progress comes from honestly accepting the guru’s instruction.
He is describing the integrated Vedic culture of disciplined vows, study/recitation, service to teachers, and sacred rites—showing that sincerity is the essence behind all of them.
Practice spiritual habits with integrity—be consistent, avoid showmanship, and follow authentic guidance rather than performing devotion for social approval.