Shloka 13
Parīkṣit Confronts Kali; Dharma and Bhūmi Lament Kṛṣṇa’s Departure
तत्र तत्रोपशृण्वान: स्वपूर्वेषां महात्मनाम् । प्रगीयमाणं च यश: कृष्णमाहात्म्यसूचकम् ॥ १३ ॥ आत्मानं च परित्रातमश्वत्थाम्नोऽस्त्रतेजस: । स्नेहं च वृष्णिपार्थानां तेषां भक्तिं च केशवे ॥ १४ ॥ तेभ्य: परमसन्तुष्ट: प्रीत्युज्जृम्भितलोचन: । महाधनानि वासांसि ददौ हारान् महामना: ॥ १५ ॥
tatra tatropaśṛṇvānaḥ sva-pūrveṣāṁ mahātmanām pragīyamāṇaṁ ca yaśaḥ kṛṣṇa-māhātmya-sūcakam
ไม่ว่าพระราชาจะเสด็จไปแห่งใด พระองค์ทรงได้ยินอยู่เสมอถึงเกียรติยศของบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่ และบทสรรเสริญลีลาของพระศรีกฤษณะอันเผยพระมหิมา อีกทั้งทรงได้ยินว่าพระผู้เป็นเจ้าได้ทรงคุ้มครองพระองค์จากความร้อนแรงแห่งอาวุธของอัศวัตถามา และว่าความรักใคร่ระหว่างวงศ์วฤษณิกับวงศ์ปฤถาเกิดขึ้นเพราะภักติแด่พระเกศวะ พระราชาทรงพอพระทัยยิ่งนัก; ด้วยดวงเนตรเบิกบานด้วยปีติ พระองค์ผู้ใจกว้างได้ประทานสร้อยคออันล้ำค่าและอาภรณ์แก่ผู้ขับร้องสรรเสริญนั้น
Kings and great personalities of the state are presented with welcome addresses. This is a system from time immemorial, and Mahārāja Parīkṣit, since he was one of the well-known emperors of the world, was also presented with addresses of welcome in all parts of the world as he visited those places. The subject matter of those welcome addresses was Kṛṣṇa. Kṛṣṇa means Kṛṣṇa and His eternal devotees, as the king means the king and his confidential associates.