Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 21
Avadhūta’s Further Teachers: Detachment, Solitude, One-Pointed Meditation, and the Lord as Āśraya
यथोर्णनाभिर्हृदयादूर्णां सन्तत्य वक्त्रत: । तया विहृत्य भूयस्तां ग्रसत्येवं महेश्वर: ॥ २१ ॥
yathorṇanābhir hṛdayād ūrṇāṁ santatya vaktrataḥ tayā vihṛtya bhūyas tāṁ grasaty evaṁ maheśvaraḥ
ดุจแมงมุมที่ชักใยออกจากภายในตนผ่านปาก แผ่ขยายเล่นอยู่ชั่วครู่ แล้วท้ายที่สุดก็กลืนใยนั้นกลับเข้าไป ฉันใดก็ฉันนั้น พระบุคคลสูงสุดทรงแผ่พระศักติส่วนพระองค์จากภายในพระองค์เอง ทรงสำแดงโครงข่ายจักรวาล ใช้ตามพระประสงค์ และท้ายที่สุดทรงถอนกลับคืนสู่พระองค์โดยสิ้นเชิง
One who is intelligent obtains spiritual knowledge even from an insignificant creature like the spider. Thus, transcendental knowledge is visible everywhere for one whose eyes are opened in Kṛṣṇa consciousness.
FAQs
This verse explains that the Lord projects the cosmos from Himself and later withdraws it back into Himself—like a spider emitting and reabsorbing its web.
It illustrates that the universe is not independent of God: its origin, support, and dissolution all rest in the same supreme source, just as the web rests in the spider.
It encourages detachment and devotion: see life’s changes as temporary manifestations under divine control, and focus on the eternal Lord who remains the source throughout.