Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 50
Nimi Questions the Yogendras: Māyā, Cosmic Dissolution, Guru-Śaraṇāgati, Bhakti, and Deity Worship
अर्चादौ हृदये चापि यथालब्धोपचारकै: । द्रव्यक्षित्यात्मलिङ्गानि निष्पाद्य प्रोक्ष्य चासनम् ॥ ५० ॥ पाद्यादीनुपकल्प्याथ सन्निधाप्य समाहित: । हृदादिभि: कृतन्यासो मूलमन्त्रेण चार्चयेत् ॥ ५१ ॥
arcādau hṛdaye cāpi yathā-labdhopacārakaiḥ dravya-kṣity-ātma-liṅgāni niṣpādya prokṣya cāsanam
ผู้บูชาควรรวบรวมเครื่องสักการะเท่าที่มี จัดเตรียมเครื่องบูชา สถานที่ จิต และพระมูรติ พรมที่นั่งด้วยน้ำเพื่อชำระ และเตรียมน้ำล้างพระบาทกับบริขารอื่น ๆ จากนั้นอัญเชิญพระมูรติประดิษฐานให้ถูกที่ ตั้งจิตให้แน่วแน่ ทำนยาสะ/แต้มติลกที่พระหฤทัยและส่วนต่าง ๆ แล้วบูชาด้วยมนต์หลัก
ataḥ śrī-kṛṣṇa-nāmādi na bhaved grāhyam indriyaiḥ sevonmukhe hi jihvādau svayam eva sphuraty adaḥ
FAQs
This verse teaches that one may worship the Lord—externally as the Deity or internally in the heart—using whatever worship articles are available, focusing on proper preparation and sanctification rather than opulence.
Kṛṣṇa is giving Uddhava practical guidance on bhakti-yoga before His departure, emphasizing accessible, sincere worship that can be performed in any circumstance.
Keep worship simple and consistent: set aside a clean place, prepare what you have, and begin with a mindful act of purification and reverence.