Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 53
The Song of the Avantī Brāhmaṇa (Avanti-brāhmaṇa-gītā): Mind as the Root of Suffering and Equanimity Amid Insult
ग्रहानिमित्तं सुखदु:खयोश्चेत् किमात्मनोऽजस्य जनस्य ते वै । ग्रहैर्ग्रहस्यैववदन्तिपीडां क्रुध्येत कस्मैपुरुषस्ततोऽन्य: ॥ ५३ ॥
grahā nimittaṁ sukha-duḥkhayoś cet kim ātmano ’jasya janasya te vai grahair grahasyaiva vadanti pīḍāṁ krudhyeta kasmai puruṣas tato ’nyaḥ
และหากพิจารณาว่าดาวเคราะห์เป็นเหตุใกล้แห่งสุขและทุกข์ แล้วอาตมันผู้เป็นนิรันดร์จะเกี่ยวข้องกับสิ่งนั้นอย่างไร? อิทธิพลของดาวเคราะห์ย่อมมีต่อสิ่งที่เกิดแล้วเท่านั้น อีกทั้งนักโหราศาสตร์ยังอธิบายว่าดาวเคราะห์ทำให้กันและกันเจ็บปวด ดังนั้นเมื่อชีวะต่างจากดาวเคราะห์และกายวัตถุ เขาจะระบายโทสะใส่ผู้ใดเล่า
FAQs
This verse says that even if one attributes happiness and distress to planetary influence, such effects pertain to the material body-mind, not to the unborn Self; therefore one should not fall into anger or blame.
King Yadu approached the Avadhuta to learn the secret of his inner freedom; Dattatreya teaches him detachment by showing that real identity is the Self, untouched by external causes like planets.
When facing stress or misfortune, avoid blaming fate or others; focus on steady spiritual identity, regulate the mind, and respond with clarity and devotion rather than anger.