Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 3
Varṇāśrama-dharma as a Path to Bhakti
Yuga-dharma Origins, Universal Virtues, Brahmacarya and Gṛhastha Duties
पुरा किल महाबाहो धर्मं परमकं प्रभो । यत्तेन हंसरूपेण ब्रह्मणेऽभ्यात्थ माधव ॥ ३ ॥ स इदानीं सुमहता कालेनामित्रकर्शन । न प्रायो भविता मर्त्यलोके प्रागनुशासित: ॥ ४ ॥
purā kila mahā-bāho dharmaṁ paramakaṁ prabho yat tena haṁsa-rūpeṇa brahmaṇe ’bhyāttha mādhava
อุทธวะทูลว่า โอ้พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงพระกรอันเกรียงไกร ในกาลก่อนเมื่อทรงปรากฏเป็นพระหงส์ (หัมสะ) พระองค์ได้ตรัสแก่พระพรหมถึงธรรมอันสูงสุดซึ่งประทานสุขสูงสุดแก่ผู้ปฏิบัติ โอ้มาธวะ บัดนี้กาลเวลาล่วงเลยยิ่งนัก คำสอนที่พระองค์เคยประทานไว้จะเกือบสูญสิ้นไปจากโลกมนุษย์ โอ้ผู้ปราบศัตรู
FAQs
This verse recalls that Lord Mādhava taught Brahmā the supreme dharma while appearing in the form of a swan (Haṁsa), indicating a divine teaching incarnation focused on spiritual instruction.
Uddhava points to an ancient, authoritative source—Krishna’s own instruction to Brahmā—to request the same “supreme dharma” be explained again for the benefit of people now.
Seek dharma from authentic spiritual sources and prioritize transcendental duty—devotional and God-centered living—over merely social or temporary religious customs.