Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 4
Karma-vāda Critiqued, Varṇāśrama Reframed, and the Soul’s Distinction from the Body
निवृत्तं कर्म सेवेत प्रवृत्तं मत्परस्त्यजेत् । जिज्ञासायां सम्प्रवृत्तो नाद्रियेत् कर्मचोदनाम् ॥ ४ ॥
nivṛttaṁ karma seveta pravṛttaṁ mat-paras tyajet jijñāsāyāṁ sampravṛtto nādriyet karma-codanām
ผู้ที่ตั้งเราไว้ในใจเป็นเป้าหมายแห่งชีวิต พึงละกิจกรรมที่ตั้งอยู่บนความเพลิดเพลินทางอินทรีย์ และปฏิบัติงานตามหลักวินัยเพื่อความก้าวหน้า แต่เมื่อผู้ใดหมกมุ่นอย่างเต็มที่ในการสืบค้นสัจจะสูงสุดของอาตมัน ผู้นั้นไม่ควรยึดถือบัญญัติในคัมภีร์ที่ชักนำสู่กรรมอันมีผลตอบแทน
Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura explains that the words jijñāsāyāṁ sampravṛttaḥ refer to one who is yoga-ārūḍha, or advanced in the yoga process. In Bhagavad-gītā (6.3-4) it is stated:
FAQs
This verse says to practice actions that lead toward renunciation (nivṛtti) and, if one is devoted to Kṛṣṇa, to abandon actions driven by worldly pursuit (pravṛtti).
Because when a seeker becomes fully engaged in tattva-jijñāsā—serious inquiry into the Absolute Truth—ritual injunctions meant mainly to propel fruitive work are no longer the primary guide; devotion and realized inquiry take precedence.
Reduce actions done purely for prestige and sense-enjoyment, and prioritize devotional practices and duties that purify the heart—work offered to Kṛṣṇa, simple living, truth-seeking study, and disciplined habits that support bhakti.