Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 76
Parīkṣit’s Final Absorption, Takṣaka’s Bite, Janamejaya’s Snake Sacrifice, and the Vedic Sound-Lineage
सुकर्मा चापि तच्छिष्य: सामवेदतरोर्महान् । सहस्रसंहिताभेदं चक्रे साम्नां ततो द्विज ॥ ७६ ॥ हिरण्यनाभ: कौशल्य: पौष्यञ्जिश्च सुकर्मण: । शिष्यौ जगृहतुश्चान्य आवन्त्यो ब्रह्मवित्तम: ॥ ७७ ॥
sukarmā cāpi tac-chiṣyaḥ sāma-veda-taror mahān sahasra-saṁhitā-bhedaṁ cakre sāmnāṁ tato dvija
สุกรรมะ ศิษย์อีกผู้หนึ่งของไชมินิ เป็นบัณฑิตยิ่งใหญ่ โอ้พราหมณ์! เขาแบ่งมหาต้นไม้แห่งสามเวทออกเป็นสังหิตาหนึ่งพัน จากนั้นศิษย์ของสุกรรมะสามคน—หิรัณยนาภะ บุตรของกุศละ, เปาษยัญชิ และอาวันตยะผู้รู้พรหมอย่างยิ่ง—ได้ดูแลมนตร์สามะทั้งหลาย
FAQs
It states that Sukarmā, in the Sama Veda lineage, organized the Sāman chants into a thousand distinct saṁhitā divisions, showing careful preservation through structured recensions.
Śukadeva is summarizing the post-Vyāsa transmission of Vedic knowledge—who carried which Veda and how it was subdivided—so Parīkṣit understands the historical continuity of śruti-paramparā.
It encourages systematic study and faithful transmission of sacred teachings—learning in an authentic lineage, keeping texts organized, and sharing knowledge without distortion.