Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 42
Bhāgavata-Māhātmya and the Complete Summary of the Śrīmad-Bhāgavatam
विप्रशापापदेशेन संहार: स्वकुलस्य च । उद्धवस्य च संवादो वसुदेवस्य चाद्भुत: ॥ ४२ ॥ यत्रात्मविद्या ह्यखिला प्रोक्ता धर्मविनिर्णय: । ततो मर्त्यपरित्याग आत्मयोगानुभावत: ॥ ४३ ॥
vipra-śāpāpadeśena saṁhāraḥ sva-kulasya ca uddhavasya ca saṁvādo vasudevasya cādbhutaḥ
ที่นี่เล่าว่า พระผู้เป็นเจ้าทรงให้ราชวงศ์ของพระองค์สิ้นไปโดยอ้างคำสาปของพราหมณ์ การสนทนาอันน่าอัศจรรย์ของวสุเทวะกับนารท และบทสนทนาอุดธวะ–กฤษณะซึ่งเผยวิชาแห่งอาตมันอย่างครบถ้วนและวินิจฉัยหลักธรรม แล้วต่อมาพระศรีกฤษณะทรงละโลกมนุษย์ด้วยอานุภาพแห่งโยคะของพระองค์เอง—ทั้งหมดนี้ปรากฏในภาควตัม
FAQs
This verse highlights that the Yādavas’ destruction occurred under the pretext of a brāhmaṇa’s curse—an arrangement through which the Lord concluded His earthly pastimes and withdrew His dynasty.
The verse points to Uddhava’s celebrated dialogue (the teachings given to Uddhava), which preserves profound devotional and spiritual instruction connected with the Lord’s final pastimes.
It teaches detachment and trust in divine arrangement: even great worldly structures end, so one should prioritize bhakti and lasting spiritual knowledge.