Shloka 31
Kṛṣṇa Kills Dantavakra; Balarāma’s Pilgrimage and the Slaying of Romaharṣaṇa
अजानतैवाचरितस्त्वया ब्रह्मवधो यथा । योगेश्वरस्य भवतो नाम्नायोऽपि नियामक: ॥ ३१ ॥ यद्येतद् ब्रह्महत्याया: पावनं लोकपावन । चरिष्यति भवाँल्लोकसङ्ग्रहोऽनन्यचोदित: ॥ ३२ ॥
ajānataivācaritas tvayā brahma-vadho yathā yogeśvarasya bhavato nāmnāyo ’pi niyāmakaḥ
พระองค์ได้สังหารพราหมณ์โดยไม่เจตนา แน่นอนว่ากฎแห่งพระคัมภีร์ไม่อาจบังคับพระองค์ผู้ทรงเป็นเจ้าแห่งโยคะทั้งปวงได้ แต่ข้าแต่ผู้ชำระโลกให้บริสุทธิ์ หากพระองค์ทรงประกอบพิธีล้างบาปสำหรับการสังหารพราหมณ์นี้ด้วยพระประสงค์ของพระองค์เอง เพื่อเป็นแบบอย่างแก่โลก ประชาชนทั่วไปจะได้รับประโยชน์อย่างยิ่ง
FAQs
This verse acknowledges the gravity of brahmahatyā, yet points to Kṛṣṇa’s unique position as the supreme controller of the Vedic order, implying that His actions transcend ordinary karmic fault while still honoring dharma for the world’s instruction.
Because Kṛṣṇa is yogeśvara and the source behind scriptural law; the speaker highlights the paradox that although an apparent fault occurred, Kṛṣṇa ultimately governs the very rules by which faults are judged.
Take responsibility for harm done, honor ethical and spiritual guidelines, and seek purification through sincere rectification—while remembering that divine will is higher than our limited judgments.