Shloka 20
Rājasūya: Agrapūjā for Kṛṣṇa and the Slaying (and Liberation) of Śiśupāla
यदात्मकमिदं विश्वं क्रतवश्च यदात्मका: । अग्निराहुतयो मन्त्रा साङ्ख्यं योगश्च यत्पर: ॥ २० ॥ एक एवाद्वितीयोऽसावैतदात्म्यमिदं जगत् । आत्मनात्माश्रय: सभ्या: सृजत्यवति हन्त्यज: ॥ २१ ॥
yad-ātmakam idaṁ viśvaṁ kratavaś ca yad-ātmakāḥ agnir āhutayo mantrā sāṅkhyaṁ yogaś ca yat-paraḥ
จักรวาลทั้งสิ้นตั้งอยู่บนพระองค์ เช่นเดียวกับพิธียัญอันยิ่งใหญ่ พร้อมไฟบูชา เครื่องสังเวย และมนตรา ทั้งสางขยะและโยคะล้วนมุ่งสู่พระองค์ ผู้เป็นหนึ่งเดียวไร้ที่สอง โอสมาชิกสภา พระผู้ไม่เกิดนั้นอาศัยเพียงพระองค์เอง และด้วยพลังของพระองค์ทรงสร้าง ทรงคุ้มครอง และทรงทำลายจักรวาลนี้ ดังนั้นการดำรงอยู่ของโลกย่อมขึ้นอยู่กับพระองค์เท่านั้น
FAQs
This verse states that sacrifice, fire, offerings, and mantras all have Bhagavān (Śrī Kṛṣṇa) as their essence and final goal.
Though intending to insult Kṛṣṇa, Śiśupāla inadvertently voices a profound truth: Kṛṣṇa is the inner reality of the cosmos and the endpoint of all Vedic paths.
Whatever practice you follow—study, meditation, service, or ritual—aim it toward remembrance and devotion to God, rather than treating the practice as the final goal.