Shloka 15
The Deliverance of King Nṛga and the Warning Against Taking Brāhmaṇa Property
स्वलङ्कृतेभ्यो गुणशीलवद्भ्य: सीदत्कुटुम्बेभ्य ऋतव्रतेभ्य: । तप:श्रुतब्रह्मवदान्यसद्भ्य: प्रादां युवभ्यो द्विजपुङ्गवेभ्य: ॥ १४ ॥ गोभूहिरण्यायतनाश्वहस्तिन: कन्या: सदासीस्तिलरूप्यशय्या: । वासांसि रत्नानि परिच्छदान् रथा- निष्टं च यज्ञैश्चरितं च पूर्तम् ॥ १५ ॥
sv-alaṅkṛtebhyo guṇa-śīlavadbhyaḥ sīdat-kuṭumbebhya ṛta-vratebhyaḥ tapaḥ-śruta-brahma-vadānya-sadbhyaḥ prādāṁ yuvabhyo dvija-puṅgavebhyaḥ
ข้าพเจ้าได้ถวายเกียรติแก่พราหมณ์ผู้รับทานก่อน โดยประดับด้วยเครื่องอลังการอันงดงาม พราหมณ์ผู้ประเสริฐเหล่านั้นยังหนุ่ม ครอบครัวขัดสน มีคุณธรรมและความประพฤติดี ตั้งมั่นในสัจจะ มีชื่อเสียงด้านตบะ รอบรู้พระเวท และเป็นผู้ประพฤติเป็นนักบุญ ข้าพเจ้าได้มอบโค ที่ดิน ทองคำ เรือน ม้า ช้าง หญิงสาวพร้อมนางรับใช้ งา เงิน เตียงอันดี เสื้อผ้า อัญมณี เครื่องใช้สอย และรถศึก อีกทั้งได้ประกอบยัญพิธีตามพระเวทและทำกิจการกุศลเพื่อสาธารณประโยชน์ต่าง ๆ
FAQs
This verse praises giving to exemplary brāhmaṇas—truthful, disciplined, learned, saintly, and in genuine need—showing that dāna should be guided by character and dharma, not mere display.
Because the recipients of sacred charity are ideally those who uphold satya, vrata, tapaḥ, and śruta—qualities that preserve spiritual culture and ensure that gifts support dharma.
Give thoughtfully to people and institutions that demonstrate integrity, spiritual discipline, and genuine service—especially where there is real hardship—rather than giving only for reputation.