Shloka 13
The Murder of Satrājit and the Recovery of the Syamantaka Jewel
नाहमीस्वरयो: कुर्यां हेलनं रामकृष्णयो: । को नु क्षेमाय कल्पेत तयोर्वृजिनमाचरन् ॥ १२ ॥ कंस: सहानुगोऽपीतो यद्द्वेषात्त्याजित: श्रिया । जरासन्ध: सप्तदश संयुगाद् विरथो गत: ॥ १३ ॥
nāham īsvarayoḥ kuryāṁ helanaṁ rāma-kṛṣṇayoḥ ko nu kṣemāya kalpeta tayor vṛjinam ācaran
กฤตวรรมะกล่าวว่า—ข้าพเจ้าไม่กล้าลบหลู่พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดทั้งสอง คือพระพลรามและพระศรีกฤษณะ ผู้ใดก่อความเดือดร้อนแก่พระองค์ จะหวังความเกษมได้อย่างไร? ด้วยความพยาบาทต่อพระองค์ กังสะพร้อมพรรคพวกสูญทั้งทรัพย์และชีวิต และชราสันธะรบถึงสิบเจ็ดครั้งก็กลับไปแม้แต่รถศึกก็ไม่มี
Śrīla Śrīdhara Svāmī explains that the word helanam indicates acting against the Lords’ will, and that vṛjinam indicates an offense against the Lords.
FAQs
This verse states that no one can attain welfare or safety by committing wrongdoing toward Rāma and Kṛṣṇa; offense to the Lord blocks auspiciousness.
In the tense events around the Syamantaka jewel, Akrūra emphasizes reverence for the divine brothers, warning that disrespect toward Them leads to ruin.
Cultivate humility in devotion—avoid slander, disrespect, or cynical speech about God and His devotees; choose actions that increase reverence and integrity.