Shloka 14
Kṛṣṇa Leads Kālayavana to Mucukunda; The Yavana Is Burned; Mucukunda’s Prayers and Boon of Bhakti
श्रीशुक उवाच स इक्ष्वाकुकुले जातो मान्धातृतनयो महान् । मुचुकुन्द इति ख्यातो ब्रह्मण्य: सत्यसङ्गर: ॥ १४ ॥
śrī-śuka uvāca sa ikṣvāku-kule jāto māndhātṛ-tanayo mahān mucukunda iti khyāto brahmaṇyaḥ satya-saṅgaraḥ
ศรีศุกเทวกล่าวว่า: บุรุษผู้ยิ่งใหญ่นั้นเกิดในราชวงศ์อิกษวากุ เป็นโอรสของมานธาตา มีนามว่า มุจุกุนทะ เป็นผู้เคารพพราหมณธรรม และสัตย์ซื่อต่อปณิธานในสนามรบ
FAQs
This verse introduces Mucukunda as the great son of King Māndhātā, born in the Ikṣvāku dynasty, famed for honoring brāhmaṇas and holding firmly to truth.
Here, brahmaṇyaḥ describes a ruler devoted to and protective of brāhmaṇas—one who upholds dharma by respecting sacred learning, spiritual culture, and those dedicated to it.
It highlights integrity under pressure—remaining truthful and principled even in conflict, competition, or adversity, rather than compromising dharma for short-term gain.