Shloka 14
Kṛṣṇa Visits Trivakrā; Akrūra’s Praise and the Hastināpura Mission
स तान्नरवरश्रेष्ठानाराद् वीक्ष्य स्वबान्धवान् । प्रत्युत्थाय प्रमुदित: परिष्वज्याभिनन्द्य च ॥ १३ ॥ ननाम कृष्णं रामं च स तैरप्यभिवादित: । पूजयामास विधिवत् कृतासनपरिग्रहान् ॥ १४ ॥
sa tān nara-vara-śreṣṭhān ārād vīkṣya sva-bāndhavān pratyutthāya pramuditaḥ pariṣvajyābhinandya ca
เมื่ออครูระเห็นจากระยะไกลว่าญาติของตน ผู้ประเสริฐยิ่งในหมู่มนุษย์ กำลังมา ก็ลุกขึ้นด้วยความปีติ โอบกอดและกล่าวต้อนรับ แล้วน้อมคำนับพระกฤษณะและพระพลราม และทั้งสองพระองค์ทรงทักทายตอบ ครั้นแขกนั่งประจำอาสนะแล้ว อครูระจึงบูชาตามแบบแผนแห่งคัมภีร์
Śrīla Jīva Gosvāmī points out that Lord Śrī Kṛṣṇa and the others approached Akrūra in a friendly attitude. At first Akrūra reciprocated that friendly mood, and then, in the course of showing them hospitality, he adopted his natural devotional attitude toward the Lord and thus offered his obeisances to Śrī Kṛṣṇa and Śrī Balarāma.
FAQs
This verse shows proper Vaiṣṇava etiquette—rising to receive, embracing, and greeting with joy—especially when honoring exalted persons connected to the Lord.
Akrura recognized Kṛṣṇa and Balarāma as the foremost among men and also as his own dear kinsmen, so he expressed reverence and affection through traditional gestures of welcome.
Cultivate humility and warmth: stand up to greet, offer respectful words, and show sincere care when meeting devotees, elders, and family—especially those devoted to God.