Shloka 15
Akrūra’s Prayers (Akrūra-stuti): The Lord as Cause of Causes, Virāṭ, and the Goal of All Paths
त्वय्यव्ययात्मन् पुरुषे प्रकल्पिता लोका: सपाला बहुजीवसङ्कुला: । यथा जले सञ्जिहते जलौकसो- ऽप्युदुम्बरे वा मशका मनोमये ॥ १५ ॥
tvayy avyayātman puruṣe prakalpitā lokāḥ sa-pālā bahu-jīva-saṅkulāḥ yathā jale sañjihate jalaukaso ’py udumbare vā maśakā mano-maye
โอ้บุรุษผู้เป็นอาตมันอันไม่เสื่อม! โลกทั้งปวงพร้อมเทพผู้ปกครอง และหมู่ชีวิตอันเนืองแน่น ถูกจัดวางและบังเกิดขึ้นในพระองค์เอง โลกเหล่านั้นเคลื่อนไหวอยู่ภายในพระองค์—ผู้เป็นฐานแห่งจิตและอินทรีย์—ดุจสัตว์น้ำแหวกว่ายในมหาสมุทร หรือแมลงเล็กซ่อนอยู่ในผลอุทุมพร
FAQs
This verse states that all worlds, their rulers, and countless beings are contained within the imperishable Supreme Person, just as aquatic life exists within water—indicating Krishna as the all-encompassing shelter.
Akrura uses a vivid analogy to show how innumerable beings can be held within a single support; similarly, the Lord contains all worlds effortlessly, even beyond what the mind can fully grasp.
Remembering that everything rests in the Supreme helps reduce anxiety and ego, encouraging humility, devotion, and trust that one’s life is supported by a higher, all-pervading reality.