Shloka 18
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
न मय्युपैष्यत्यरिबुद्धिमच्युत: कंसस्य दूत: प्रहितोऽपि विश्वदृक् । योऽन्तर्बहिश्चेतस एतदीहितं क्षेत्रज्ञ ईक्षत्यमलेन चक्षुषा ॥ १८ ॥
na mayy upaiṣyaty ari-buddhim acyutaḥ kaṁsasya dūtaḥ prahito ’pi viśva-dṛk yo ’ntar bahiś cetasa etad īhitaṁ kṣetra-jña īkṣaty amalena cakṣuṣā
พระผู้ไม่เคยผิดพลาดจะไม่ทรงเห็นข้าพเจ้าเป็นศัตรู แม้กังสะจะส่งข้าพเจ้ามาในฐานะทูต เพราะพระองค์ผู้ทรงรอบรู้คือผู้รู้แห่งสนามคือกายนี้โดยแท้ และด้วยทัศนะอันบริสุทธิ์ พระองค์ทรงเป็นพยานต่อความเพียรพยายามทั้งภายนอกและภายในของจิตใจสัตว์ผู้ถูกผูกมัด
Being omniscient, Lord Kṛṣṇa knew that Akrūra was only externally a friend of Kaṁsa. Internally he was an eternal devotee of Lord Kṛṣṇa.
FAQs
This verse states that Kṛṣṇa is viśva-dṛk, the all-seeing Kṣetrajña (Supersoul), who perceives the mind’s intentions—inside and outside—through spotless divine vision.
Akrūra recognizes that Kṛṣṇa sees beyond external roles like “messenger of Kaṁsa” and understands inner motives; therefore Kṛṣṇa will not treat him with hostility.
Focus on purifying intention—serve sincerely, avoid duplicity, and cultivate prayerful honesty—because spiritual progress depends not only on actions but on the heart behind them.