Shloka 31
Varṣā-Śarad Vṛndāvana-Śobha: The Beauty of the Rainy and Autumn Seasons in Vraja
शाद्वलोपरि संविश्य चर्वतो मीलितेक्षणान् । तृप्तान् वृषान् वत्सतरान् गाश्च स्वोधोभरश्रमा: ॥ ३० ॥ प्रावृट्श्रियं च तां वीक्ष्य सर्वकालसुखावहाम् । भगवान् पूजयां चक्रे आत्मशक्त्युपबृंहिताम् ॥ ३१ ॥
śādvalopari saṁviśya carvato mīlitekṣaṇān tṛptān vṛṣān vatsatarān gāś ca svodho-bhara-śramāḥ
พระภควานทอดพระเนตรโคผู้ใหญ่ ลูกโค และวัวทั้งหลายที่อิ่มเอม นั่งบนหญ้าเขียว เคี้ยวเอื้องด้วยดวงตาปิด และทรงเห็นว่าวัวเหนื่อยล้าด้วยภาระเต้านมหนักที่เต็มไปด้วยน้ำนม ครั้นทอดพระเนตรความงามและความอุดมแห่งฤดูฝนในวฤนทาวัน อันเป็นบ่อเกิดสุขทุกกาล—ซึ่งแผ่ขยายจากศักติภายในของพระองค์เอง—พระองค์จึงทรงถวายความเคารพสรรเสริญต่อฤดูนั้น
The lush beauty of the rainy season in Vṛndāvana is meant to enhance the pleasure pastimes of Śrī Kṛṣṇa. Thus, to set the scene for the Lord’s loving affairs, His internal potency makes all the arrangements described in this chapter.
FAQs
It portrays Kṛṣṇa intimately present among the cows and calves—resting on the grass while they peacefully chew cud—showing His tender, pastoral Vraja-līlā.
The scene highlights the natural rhythm of Vraja and Kṛṣṇa’s affectionate guardianship—He delights in their contentment and shares their simple, loving village atmosphere.
Cultivate simplicity and contentment: take time to rest the mind, observe nature, and remember God in ordinary moments rather than only in dramatic events.