Shloka 30
Varṣā-Śarad Vṛndāvana-Śobha: The Beauty of the Rainy and Autumn Seasons in Vraja
शाद्वलोपरि संविश्य चर्वतो मीलितेक्षणान् । तृप्तान् वृषान् वत्सतरान् गाश्च स्वोधोभरश्रमा: ॥ ३० ॥ प्रावृट्श्रियं च तां वीक्ष्य सर्वकालसुखावहाम् । भगवान् पूजयां चक्रे आत्मशक्त्युपबृंहिताम् ॥ ३१ ॥
śādvalopari saṁviśya carvato mīlitekṣaṇān tṛptān vṛṣān vatsatarān gāś ca svodho-bhara-śramāḥ
พระภควานทอดพระเนตรโคผู้ใหญ่ ลูกโค และวัวทั้งหลายที่อิ่มเอม นั่งบนหญ้าเขียว เคี้ยวเอื้องด้วยดวงตาปิด และทรงเห็นว่าวัวเหนื่อยล้าด้วยภาระเต้านมหนักที่เต็มไปด้วยน้ำนม ครั้นทอดพระเนตรความงามและความอุดมแห่งฤดูฝนในวฤนทาวัน อันเป็นบ่อเกิดสุขทุกกาล—ซึ่งแผ่ขยายจากศักติภายในของพระองค์เอง—พระองค์จึงทรงถวายความเคารพสรรเสริญต่อฤดูนั้น
The lush beauty of the rainy season in Vṛndāvana is meant to enhance the pleasure pastimes of Śrī Kṛṣṇa. Thus, to set the scene for the Lord’s loving affairs, His internal potency makes all the arrangements described in this chapter.
FAQs
This verse shows Kṛṣṇa peacefully sitting on the grass and attentively observing the satisfied cows, calves, and bulls—highlighting His intimate, protective bond with Vraja’s cattle as Govinda.
The imagery emphasizes Vraja’s abundance and nourishment; the cows are so full of milk that their udders feel heavy, and after grazing they rest contentedly under Kṛṣṇa’s care.
Cultivate contentment and simple living—seeing divinity in daily care, gratitude for nourishment, and a calm, attentive presence like Kṛṣṇa’s in Vraja.