Shloka 19
Paugaṇḍa Cowherding, Tālavana, the Slaying of Dhenukāsura, and Revival from Poisoned Yamunā Water
एवं निगूढात्मगति: स्वमायया गोपात्मजत्वं चरितैर्विडम्बयन् । रेमे रमालालितपादपल्लवो ग्राम्यै: समं ग्राम्यवदीशचेष्टित: ॥ १९ ॥
evaṁ nigūḍhātma-gatiḥ sva-māyayā gopātmajatvaṁ caritair viḍambayan reme ramā-lālita-pāda-pallavo grāmyaiḥ samaṁ grāmya-vad īśa-ceṣṭitaḥ
ดังนี้ พระผู้เป็นเจ้าสูงสุด ผู้มีพระบาทดุจดอกบัวอ่อนนุ่มซึ่งพระลักษมีทรงปรนนิบัติ ได้ทรงปกปิดพระสิริอันเหนือโลกด้วยมายาภายใน และทรงแสดงลีลาเสมือนเป็นบุตรของชาวเลี้ยงโค แม้จะทรงเริงร่าอย่างเด็กบ้านนอกกับสหายชาวบ้าน ก็ยังทรงสำแดงอิทธิฤทธิ์อัศจรรย์ที่มีแต่พระเป็นเจ้าจึงทำได้
FAQs
This verse says the Lord’s true nature is “deeply concealed,” and by His own māyā He playfully imitates being a cowherd’s son, enjoying with the village boys as if ordinary, though He remains the supreme controller.
To highlight the sweetness of Kṛṣṇa’s Vraja-līlā: He chooses intimacy over majesty, behaving like a simple cowherd boy so devotees can relate to Him in love, even while His actions remain those of the Supreme Lord.
Approach God with simple, sincere devotion rather than only awe; recognize that the Divine may work quietly and intimately in everyday life, so cultivate humility, friendship in bhakti, and steady remembrance.