Srimad Bhagavatam — Chaturtha Skandha, Shloka 42
Indra’s Envy at Pṛthu’s Aśvamedha and Brahmā’s Intervention
False Renunciation Exposed
त्वयाहूता महाबाहो सर्व एव समागता: । पूजिता दानमानाभ्यां पितृदेवर्षिमानवा: ॥ ४२ ॥
tvayāhūtā mahā-bāho sarva eva samāgatāḥ pūjitā dāna-mānābhyāṁ pitṛ-devarṣi-mānavāḥ
ข้าแต่พระราชาผู้ทรงพาหุอันยิ่งใหญ่ ด้วยคำเชิญของพระองค์ สรรพชนทั้งปวงได้มาชุมนุม ณ ที่นี้ ทั้งจากปิตฤโลก สวรรค์ เหล่าฤๅษีและมนุษย์ทั่วไป ต่างอิ่มเอมด้วยการต้อนรับและทานของพระองค์
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Fourth Canto, Nineteenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “King Pṛthu’s One Hundred Horse Sacrifices.”
FAQs
This verse teaches that true dharma includes honoring all worthy beings—forefathers, demigods, sages, and people—through both generosity (dāna) and sincere respect (māna).
In the context of Pṛthu’s sacrificial assembly, Śukadeva highlights that everyone invited arrived and was properly received, showing Pṛthu’s exemplary kingship, hospitality, and religious conduct.
Offer practical help according to one’s capacity and pair it with genuine courtesy—listening, gratitude, and honoring elders, teachers, and devotees—so giving is not merely material but also heartfelt.