Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 17
Mohinī-mūrti Distributes Amṛta; Rāhu is Severed; Results Differ by Shelter
प्राङ्मुखेषूपविष्टेषु सुरेषु दितिजेषु च । धूपामोदितशालायां जुष्टायां माल्यदीपकै: ॥ १६ ॥ तस्यां नरेन्द्र करभोरुरुशद्दुकूल- श्रोणीतटालसगतिर्मदविह्वलाक्षी । सा कूजती कनकनूपुरशिञ्जितेन कुम्भस्तनी कलसपाणिरथाविवेश ॥ १७ ॥
prāṅ-mukheṣūpaviṣṭeṣu sureṣu ditijeṣu ca dhūpāmodita-śālāyāṁ juṣṭāyāṁ mālya-dīpakaiḥ
ข้าแต่มหาราช เมื่อเหล่าเทวดาและทิติจนั่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ในโรงพิธีที่หอมด้วยควันธูปและประดับด้วยพวงมาลัยกับประทีป นางนั้นก็ย่างเข้ามา สวมส่าหรีงดงามยิ่ง เดินช้าเพราะสะโพกต่ำใหญ่ ดวงตาวูบไหวด้วยความเมาแห่งวัยหนุ่มสาว เสียงกระดิ่งข้อเท้าทองกังวาน นางมีทรวงอกดุจหม้อน้ำ ต้นขาดุจงวงช้าง และถือหม้อน้ำไว้ในมือ
FAQs
Mohinī-mūrti is Lord Viṣṇu’s enchanting female form, who enters the assembly of devas and daityas to manage the distribution of amṛta (nectar) in a way that protects the devas and upholds dharma.
In the nectar episode, both parties temporarily cooperate after churning the ocean; this verse sets the scene of the shared assembly just as Viṣṇu, as Mohinī, arrives to take charge of the amṛta distribution.
The verse highlights that divine intelligence can resolve conflict and protect righteousness—teaching that dharma is preserved not only by strength, but also by clarity, strategy, and surrender to the Lord’s guidance.