Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 16
Mohinī-mūrti Distributes Amṛta; Rāhu is Severed; Results Differ by Shelter
प्राङ्मुखेषूपविष्टेषु सुरेषु दितिजेषु च । धूपामोदितशालायां जुष्टायां माल्यदीपकै: ॥ १६ ॥ तस्यां नरेन्द्र करभोरुरुशद्दुकूल- श्रोणीतटालसगतिर्मदविह्वलाक्षी । सा कूजती कनकनूपुरशिञ्जितेन कुम्भस्तनी कलसपाणिरथाविवेश ॥ १७ ॥
prāṅ-mukheṣūpaviṣṭeṣu sureṣu ditijeṣu ca dhūpāmodita-śālāyāṁ juṣṭāyāṁ mālya-dīpakaiḥ
ข้าแต่มหาราช เมื่อเหล่าเทวดาและทิติจนั่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ในโรงพิธีที่หอมด้วยควันธูปและประดับด้วยพวงมาลัยกับประทีป นางนั้นก็ย่างเข้ามา สวมส่าหรีงดงามยิ่ง เดินช้าเพราะสะโพกต่ำใหญ่ ดวงตาวูบไหวด้วยความเมาแห่งวัยหนุ่มสาว เสียงกระดิ่งข้อเท้าทองกังวาน นางมีทรวงอกดุจหม้อน้ำ ต้นขาดุจงวงช้าง และถือหม้อน้ำไว้ในมือ
FAQs
It sets the scene for the Lord’s appearance as Mohinī-mūrti, where both devas and daityas sit in an adorned assembly, soon to witness the Lord’s divine arrangement regarding amṛta.
After the churning of the ocean, both parties demanded a share of amṛta; this verse describes the formal assembly setting in which the Lord’s plan to protect the devas would unfold.
External order and ceremony do not guarantee fairness—one should seek divine guidance and dharmic discernment when competing interests gather in the same “assembly.”