Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 17
Raivata and Cākṣuṣa Manvantaras; Brahmā’s Prayers at Śvetadvīpa
Prelude to Samudra-manthana
निशाम्यैतत् सुरगणा महेन्द्रवरुणादय: । नाध्यगच्छन्स्वयं मन्त्रैर्मन्त्रयन्तो विनिश्चितम् ॥ १७ ॥ ततो ब्रह्मसभां जग्मुर्मेरोर्मूर्धनि सर्वश: । सर्वं विज्ञापयां चक्रु: प्रणता: परमेष्ठिने ॥ १८ ॥
niśāmyaitat sura-gaṇā mahendra-varuṇādayaḥ nādhyagacchan svayaṁ mantrair mantrayanto viniścitam
ศรีศุกเทวะกล่าวว่า: เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ พระอินทร์ พระวรุณะ และเหล่าเทวะอื่น ๆ ปรึกษากันเอง แต่ก็ไม่อาจหาข้อยุติได้ แล้วเหล่าเทวะทั้งหมดจึงรวมกันไปยังยอดเขาสุเมรุ เข้าสู่สภาของพระพรหม ที่นั่นพวกเขากราบลงถวายบังคมแด่พระพรหมผู้เป็นปรเมษฐี และทูลรายงานเหตุการณ์ทั้งหมด
FAQs
Because the situation was beyond their independent capacity; even after deliberation, they could not reach certainty and thus needed higher guidance.
It teaches humility—when one’s own intelligence and group counsel fail, one should approach a higher, divinely guided authority rather than act impulsively.
Pause, avoid rash action, and seek clarity through śāstra, prayer, and guidance from a qualified teacher—aiming for a settled, dharmic decision.