Sutra 27
सर्वजीजानां तु प्रथमवापे सुवर्णोदकसम्प्लुतां पूर्वमुष्टिं वापयेदमुं च मन्त्रं ब्रूयात्प्रजापतये काश्यपाय देवाय च नमः सदा । सीता मे ऋध्यतां देवी बीजेषु च धनेषु च ॥ कZ_०२.२४.२७ ॥
sarvajījānāṃ tu prathamavāpe suvarṇodakasamplutāṃ pūrvamuṣṭiṃ vāpayedamuṃ ca mantraṃ brūyātprajāpataye kāśyapāya devāya ca namaḥ sadā | sītā me ṛdhyatāṃ devī bījeṣu ca dhaneṣu ca
ในการหว่านเมล็ดพันธุ์ครั้งแรกของเมล็ดทั้งหมด พึงหว่านก่อนด้วยเมล็ดหนึ่งกำมือที่พรมน้ำ ‘น้ำทอง’ แล้วกล่าวมนต์นี้ว่า “ขอนอบน้อมเสมอแด่ปรชาปติ แด่กาศยปะ และแด่เทพเจ้า ขอให้เทวีสีตาเจริญรุ่งเรืองแก่ข้าพเจ้า—ทั้งในเมล็ดพันธุ์และในทรัพย์สิน”
FAQs
Ritual acts can coordinate collective practice, reinforce legitimacy, and psychologically anchor compliance and optimism around state farming and revenue cycles.
Sītā is also the ‘furrow’—a symbol of cultivated land and fertility—linking religious language to the material aim of higher yields and revenue.