Adhyaya 28

Verse 1

ए इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये सर्वदीक्षाकथनं नाम सप्तविंशोध्यायः पशूनिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः तत् पुनरिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः अथ अष्टाविंशोध्यायः अभिषेकविधानं नारद उवाच अभिषेकं प्रवक्ष्यामि यथाचार्यस्तु पुत्रकः सिद्धिभाक् साधको येन रोगी रोगाद्विमुच्यते

ในอัคนีปุราณะอันเป็นมหาปุราณะดั้งเดิม บทที่ ๒๗ มีนามว่า “สรรพทีกษากถนะ” (มีการระบุความต่างของบทอ่านในคัมภีร์ที่ทำเครื่องหมายไว้) บัดนี้เริ่มบทที่ ๒๘ “อภิเษกวิธาน” นารทกล่าวว่า “เราจักแสดงพิธีอภิเษก ซึ่งทำให้อาจารย์และปุตรกะ-สาธกะบรรลุสิทธิ และทำให้ผู้ป่วยพ้นจากโรค”

Verse 2

राज्यं राजा सुतं स्त्रीञ्च प्राप्नुयान्मलनाशनं मूर्तिकुम्भान् सुरत्नाढ्यान्मध्यपूर्वादितो न्यसेत्

ด้วยพิธีชำระมลทินนี้ พระราชาย่อมได้อำนาจราชย์ และย่อมได้บุตรกับภรรยาด้วย ควรวางหม้อพิธีที่มีรูปเคารพ ประดับรัตนะอันประณีต โดยเริ่มจากตำแหน่งกลาง แล้วเรียงต่อไปตั้งแต่ด้านทิศตะวันออกเป็นลำดับ

Verse 3

सहस्रावर्तितान् कुर्यादथवा शतवर्तितान् मण्डपे मण्डले विष्णुं प्राच्यैशान्याञ्च पीठिके

พึงจัดให้มีการทำซ้ำหนึ่งพันครั้ง หรือทำซ้ำหนึ่งร้อยครั้ง และในมณฑลพิธีภายในมณฑป พึงประดิษฐานพระวิษณุบนแท่นที่ตั้งไว้ทางทิศตะวันออกและทิศอีศาน (ตะวันออกเฉียงเหนือ)

Verse 4

निवेश्य शकलीकृत्य पुत्रकं साधकादिकं अभिषेकं समभ्यर्च्य कुर्याद्गीतादिपूर्वकं

เมื่อจัดเตรียมสถานพิธีแล้ว และเตรียม ‘ปุตรกะ’ โดยแบ่งเป็นส่วน ๆ พร้อมทั้งบูชาอภิเษกโดยชอบร่วมกับสาธกะและผู้ประกอบพิธีอื่น ๆ แล้ว พึงประกอบพิธีโดยมีบทขับร้องและถ้อยคำมงคลเป็นการนำหน้า

Verse 5

दद्याच्च योगपीठादींस्त्वनुग्राह्यास्त्वया नराः गुरुश् च समयान् ब्रूयाद्गुप्तः शिष्योथ सर्वभाक्

พึงมอบโยคปีฐะและสิ่งประกอบอื่น ๆ ผู้ที่ควรได้รับพระกรุณาจากท่านย่อมได้รับประสาทะ (พระเมตตา) และคุรุพึงประกาศ ‘สมยะ’ คือข้อปฏิญาณแห่งวินัย ศิษย์เมื่อรักษาไว้เป็นความลับแล้ว ย่อมมีสิทธิในทั้งหมด (คำสอนและอภิสิทธิ์)