Adhyaya 30: The Origin of Dhanada (Kubera) from Vāyu and the Observance of the Ekādaśī Vow

Verse 1

महातपा उवाच । शृणु चान्यां वसुपतेरुत्पत्तिं पापनाशिनीम् । यथा वायुः शरीरस्थो धनदः सम्बभूव ह ॥ ३०.१ ॥

మహాతపా అన్నారు—పాపనాశినియైన వసుపతి యొక్క మరో ఉత్పత్తికథను విను; శరీరంలో నివసించే వాయువులాగా ధనదుడు ప్రాదుర్భవించాడు.

Verse 2

आद्यं शरीरं यत् तस्मिन् वायुरन्तः स्थितोऽभवत् । प्रयोजनान्मूर्त्तिमत्त्वमादिष्टं क्षेत्रदेवता ॥ ३०.२ ॥

ఆ ఆద్య శరీరంలో వాయువు అంతరంలో స్థితిచెందింది. ప్రయోజనార్థం మూర్తిమత్వం (దేహధారణ) విధించబడింది—ఇది క్షేత్రదేవత ఆదేశం.

Verse 3

तत्र मूर्त्तस्य वायोस्तु उत्पत्तिः कीर्त्यये मया । तां शृणुष्व महाभाग कथ्यमानां मयानघ ॥ ३०.३ ॥

అక్కడ నేను మూర్తిమంతుడైన వాయువు యొక్క ఉద్భవాన్ని కీర్తిస్తాను. ఓ మహాభాగుడా, ఓ అనఘా, నేను చెప్పుచున్నదాన్ని వినుము.

Verse 4

ब्रह्मणः सृष्टिकामस्य मुखाद् वायुर् विनिर्ययौ । प्रचण्डशर्करावर्षी तं ब्रह्मा प्रत्यषेधयत् । मूर्तो भवस्व शान्तश्च तत्रोक्तो मूर्तिमान् भवत् ॥ ३०.४ ॥

సృష్టి చేయదలచిన బ్రహ్మ ముఖమునుండి వాయువు బయలుదేరెను. అతడు ఘోరమైన రాళ్లవర్షం కురిపించెను; బ్రహ్మ అతనిని నిరోధించెను. అక్కడ ‘మూర్తిమంతుడవై శాంతుడవు’ అని చెప్పగా అతడు రూపధారి అయ్యెను.

Verse 5

सर्वेषां चैव देवानां यद्वित्तं फलमेव च । तత్సर्वं पाहि येनोक्तं तस्माद्धनपतिर्भवेत् ॥ ३०.५ ॥

సర్వ దేవతల ధనమూ ఫలమూ ఏవైతే ఉన్నవో, ఆ సమస్తాన్ని ఆజ్ఞించినట్లే రక్షించుము; అందువల్ల అతడు ధనపతి అవుతాడు.

Verse 6

तस्य ब्रह्मा ददौ तुष्टस्तिथिमेकादशीं प्रभुः । तस्यामनग्निपक्वाशी यो भवॆन्नियतः शुचिः ॥ ३०.६ ॥

ప్రసన్నుడైన ప్రభువు బ్రహ్మ అతనికి ఏకాదశి తిథిని దానమిచ్చెను. ఆ రోజున నియమంతో శుచిగా ఉండి అగ్నితో వండని ఆహారమే భుజించాలి.

Verse 7

तस्याशु धनदो देवस्तुष्टः सर्वं प्रयच्छति । एषा धनपतेर्मूर्तिः सर्वकिल्बिषनाशिनी ॥ ३०.७ ॥

ఆ ఆచరణతో తృప్తుడైన ధనద దేవుడు త్వరగా సమస్తమును ప్రసాదించును. ఇది ధనపతి యొక్క మూర్తి; సమస్త కిల్బిషములను (పాపమలినములను) నశింపజేయునది.

Verse 8

य एतां शृणुयाद् भक्त्या पुरुषः पठतेऽपि वा । सर्वकाममवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ ३०.८ ॥

భక్తితో దీనిని వినే వాడు గానీ, చదివే వాడు గానీ, సమస్త కోరికల ఫలాన్ని పొందుతూ స్వర్గలోకానికి చేరుతాడు।