Adhyaya 218: Index of Topics and Reading Protocols (Anukramaṇikā Chapter)

Verse 1

यमुनोद्भेदमहिमा कालिञ्जरसमुद्भवाः ॥ गङ्गोद्भेदस्य महिमा शापः स्याम्बस्य वै तथा

యమునా నది ఆవిర్భావ మహిమ మరియు కాలింజర పుట్టుక; గంగా నది ఆవిర్భావ మహిమ మరియు సాంబ శాపము.

Verse 2

समाप्तमिदं वराहमहापुराणम् ॥ अथ पुराणपठनादिविषयानुक्रमणिकाध्यायः ॥ त्रिःसप्तषट्क्षितिमिते नृपविक्रमस्य काले गते भगवतो हरिबोधनस्य ॥ वीरेश्वरेण सह माधवभद्रनाम्ना काश्यां वराहकथितं लिखितं पुराणम् ॥

ఇది వరాహ మహాపురాణము సమాప్తమైంది. ఇక పురాణపఠనాది విషయాల అనుక్రమణికాధ్యాయము. 3-7-6 (కాలసంకేత)గా కొలచబడిన నృప విక్రముని కాలము గడిచిన తరువాత, భగవంతుడు హరి బోధనకాలంలో, వీరేశ్వరునితో కలిసి మాధవభద్రనామకుడు కాశీలో వరాహకథిత పురాణమును లిఖించాడు.

Verse 3

समाप्तं वाराहं महापुराणं शुभम् ॥ यादृशं पुस्तके दृष्टं तादृशं लिखितं मया ॥ यदि शुद्धमशुद्धं वा मम दोषो न विद्यते ॥

శుభమైన వారాహ మహాపురాణము సమాప్తమైంది. పుస్తకంలో ఎలా చూచితినో అట్లే నేను వ్రాసితిని. శుద్ధమో అశుద్ధమో—నా దోషము లేదు.

Verse 4

वराहस्य पुराणस्य वृत्तान्तान् प्रब्रवीम्यहम् ॥ आदौ सम्बन्धकथनं वृत्तान्तश्चादिकल्पकः ॥

నేను వరాహపురాణంలోని వృత్తాంతములను వివరిస్తాను. మొదట సంబంధకథనం, తరువాత ఆదికల్ప వృత్తాంతము.

Verse 5

आदिसृष्टिस्ततः प्रोक्ता चरितं दुर्जनस्य च ॥ वृत्तान्तोद्देशभागश्च श्राद्धकल्पस्ततः परम् ॥

తదనంతరం ఆదిసృష్టి బోధించబడింది; దుర్జనుని చరిత్రమును కూడా చెప్పబడింది. తరువాత వృత్తాంతముల సంక్షిప్త సూచనాభాగము, ఆపై శ్రాద్ధకల్పము (శ్రాద్ధవిధి) వివరించబడింది.

Verse 6

आदिवृत्तान्तकथने सारमाख्यानमेव च ॥ महातपोपाख्यानं च अग्न्युत्पत्तिस्ततः परम् ॥

ఆది వృత్తాంతాల కథనంలో సారమయిన ఆఖ్యానమును కూడా చెప్పబడింది; మహాతపస్సు (మహాన తపస్సు) ఉపాఖ్యానమును కూడా, తదనంతరం అగ్ని ఉత్పత్తి వృత్తాంతము।

Verse 7

अश्विनोरपि चोत्पत्तिः गौर्युत्पत्तिस्तथैव च ॥ विनायकस्य चोत्पत्तिर्नागोत्पत्तिस्तथैव च ॥

అశ్వినీదేవతల ఉత్పత్తి కూడా, అలాగే గౌరీదేవి ఉత్పత్తి కూడా; వినాయకుని ఉత్పత్తి, మరియు నాగుల ఉత్పత్తి కూడా (విషయాలుగా) చెప్పబడుతున్నాయి.

Verse 8

स्कन्दोत्पत्तिश्च भानोष्च उत्पत्तिः समुदाहृता ॥ कामादीनां तथोत्पत्तिः देव्युत्पत्तिस्तथैव च ॥

స్కందుని ఉత్పత్తి మరియు భాను (సూర్యుడు) ఉత్పత్తి కూడా వివరించబడింది; అలాగే కాముడు మొదలైనవారి ఉత్పత్తి, మరియు దేవి ఉత్పత్తి కూడా।

Verse 9

धनदस्य तथोत्पत्तिः परापरविनिर्णयः ॥ धर्मोत्पत्तिस्तथोत्पत्ती रुद्रस्य च ततः स्मृता ॥

ధనదుడు (కుబేరుడు) ఉత్పత్తి కూడా, పర-అపర (ఉన్నత-అధమ) నిర్ణయము కూడా; ధర్మ ఉత్పత్తి కూడా, తదనంతరం రుద్రుని ఉత్పత్తి కూడా స్మరించబడింది.

Verse 10

सोमोत्पत्तिरहस्यं च क्षितेश्चापि समासतः ॥ उक्तः प्रागितिहासश्च व्याधोपाख्यानमेव च ॥

సోముని ఉత్పత్తి రహస్యం, అలాగే భూమి విషయములు సంక్షేపంగా చెప్పబడినవి. ప్రాచీన ఇతిహాస వృత్తాంతమును, వ్యాధుడు (వేటగాడు) ఉపాఖ్యానమును కూడా వివరించెను.

Verse 11

ततः सत्यतपोपाख्या मत्स्यद्वादशिका तथा ॥ कूर्मद्वादशिका चापि वराहद्वादशी तथा ॥

అనంతరం సత్యతపస్సు ఉపాఖ్యానం వస్తుంది; అలాగే మత్స్య ద్వాదశిక, కూర్మ ద్వాదశిక, మరియు వరాహ ద్వాదశీ వ్రతమూ చెప్పబడినవి.

Verse 12

कृष्णद्वादशिका चापि बुद्धद्वादशिका तथा ॥ कल्कि द्वादशिका चापि पद्मनाभस्य द्वादशी ॥

కృష్ణ ద్వాదశిక కూడా, బుద్ధ ద్వాదశిక కూడా; కల్కి ద్వాదశిక మరియు పద్మనాభుని ద్వాదశీ వ్రతమూ చెప్పబడినవి.

Verse 13

ततो व्रतं धराण्याश्च गीतागस्त्यस्य चोत्तमा ॥ पशुपालस्य चाख्यानं भर्तृप्राप्तिव्रतं तथा ॥

తదుపరి ధరాణీ వ్రతము, అగస్త్యుని ఉత్తమ గీత/ఉపదేశము; పశుపాలుడు (గోపాలుడు) కథనం, అలాగే భర్తృప్రాప్తి వ్రతమూ చెప్పబడింది.

Verse 14

शुभव्रतं धन्यव्रतं कान्तिव्रतमतः स्मृतम् ॥ सौभाग्यव्रतमाख्यातमविघ्नव्रतमेव च

అనంతరం శుభవ్రతం, ధన్యవ్రతం, కాంతివ్రతం అని స్మరించబడినవి; సౌభాగ్యవ్రతం మరియు అవిఘ్నవ్రతం కూడా ప్రకటించబడినవి.

Verse 15

शान्तिव्रतं कामव्रतमारोग्यव्रतमेव च ॥ पुत्रप्राप्तिव्रतं शौर्यव्रतं वै सार्वभौमिकम्

శాంతివ్రతం, కామవ్రతం, ఆరోగ్యవ్రతం; అలాగే పుత్రప్రాప్తివ్రతం మరియు శౌర్యవ్రతం—ఇవి విశ్వవ్యాప్తమైన వ్రతమని కూడా కీర్తించబడినవి.

Verse 16

पुराणस्तवनं चैव नारायणेश्वरेण च ॥ रुद्रगीता ततः पुंसां प्रकृतिश्चापि निर्णयः

ఆపై పురాణస్తవనం మరియు నారాయణేశ్వరునితో సంబంధిత భాగం; తదనంతరం రుద్రగీత, అలాగే మనుష్యుల ప్రకృతి విషయమై నిర్ణయం—ప్రకృతి-నిర్ణయమూ—వర్ణించబడింది.

Verse 17

ततो भुवनकोशस्य वर्णनं समुदाहृतम् ॥ जम्बूद्वीपस्य मर्यादावर्णनं परिकार्तितम्

తదుపరి భువనకోశం యొక్క వర్ణన వివరించబడింది; అలాగే జంబూద్వీపం యొక్క మర్యాదలు, క్రమ-సరిహద్దుల వర్ణన విస్తారంగా చెప్పబడింది.

Verse 18

भारतादिसमुद्देशः सृष्टिसम्भाग एव च ॥ नारदस्य च संवादो महिषेण प्रकीर्तितः

భారతాది దేశాల సూచన/గణన మరియు సృష్టి విభాగాల వర్ణన కూడా ఉంది; అలాగే మహిషుడు చెప్పిన నారదుని సంభాషణ కూడా కీర్తించబడింది.

Verse 19

शक्तिमाहात्म्यकथनं महिषासुरघातनम् ॥ रुद्रमाहात्म्यकथनं पर्वाध्यायस्ततः परम्

శక్తి మహాత్మ్య కథనం మరియు మహిషాసుర సంహారం; తరువాత రుద్ర మహాత్మ్య కథనం; ఆపై పర్వత విషయక అధ్యాయం ఉంది.

Verse 20

श्वेतोपाख्यानमत्रोक्तं तिलधेनुविधिस्ततः ॥ जलधेनोरसधेनोर्गुडधेनोर्विधिः परम्

ఇక్కడ శ్వేతోపాఖ్యానం చెప్పబడింది; తరువాత తిల-ధేను దాన విధానం వివరించబడింది. అనంతరం జల-ధేను, రస-ధేను, గుడ-ధేను దానాల పరమ విధులు చెప్పబడ్డాయి.

Verse 21

धान्यधेनुश्च भगवच्छास्त्रलक्षणमेव च ॥ विष्णोस्तोत्रं ततो नाना प्रश्नाः प्रोक्ता हरिं प्रति

ధాన్య-ధేను దానం కూడా ఉంది, అలాగే భగవచ్ఛాస్త్ర లక్షణాలు కూడా. తరువాత విష్ణు స్తోత్రం, ఆపై హరిని ఉద్దేశించి నానా ప్రశ్నలు చెప్పబడ్డాయి.

Verse 22

ततो भागवतानां च लक्षणं परिकीर्तितम् ॥ लक्षणं सुखदुःखानां द्वात्रिंशदपराधकाः

తదుపరి భాగవతుల లక్షణాలు సమ్యకంగా కీర్తించబడ్డాయి. అలాగే సుఖ-दుఃఖాల లక్షణాలు మరియు ముప్పై రెండు రకాల అపరాధాలు కూడా వివరించబడ్డాయి.

Verse 23

नानामन्त्रास्ततः प्रोक्ता देवोपकरणे विधिः ॥ भोज्याभोज्यस्य कथनं सन्ध्योपस्थानकारणम्

అనంతరం నానా మంత్రాలు బోధించబడ్డాయి, దేవోపకరణాల (పూజా సామగ్రి) విధానమూ చెప్పబడింది. భోజ్య-అభోజ్య విభజన, అలాగే సంధ్యోపస్థాన (సంధ్యావందన) కారణం కూడా వివరించబడింది.

Verse 24

वियोनिगर्भमोक्षश्च कोकामुखप्रशंसनम् ॥ भगवच्छास्त्रकथने माहात्म्यं पुष्पगन्धयोः

వియోని-గర్భ స్థితి నుండి మోక్షం, అలాగే కోకాముఖుని ప్రశంస (ఇక్కడ చెప్పబడింది). ఇంకా భగవచ్ఛాస్త్ర కథనంలో పుష్పాలు మరియు సుగంధాల మహాత్మ్యం కూడా కీర్తించబడింది.

Verse 25

रूपकारणमत्रोक्तं मायाचक्रं ततः परम् ॥ कुब्जाम्रकस्य माहात्म्यं वर्णदीक्षा ततः परम्

ఇక్కడ రూపానికి కారణం చెప్పబడింది; తదుపరి ‘మాయాచక్రం’ వివరించబడింది. ఆపై కుబ్జామ్రక మహాత్మ్యం, తదుపరి వర్ణదీక్ష (వర్ణసంబంధ దీక్ష) చెప్పబడింది.

Verse 26

कङ्क्रीताञ्जनदर्पाणां मन्त्राः प्रोक्तास्ततः परम् ॥ राजान्नभक्षणे प्रायश्चित्तं प्रोक्तं ततः परम्

తదుపరి కఙ్క్రీత, అంజనము (కాజల్) మరియు దర్పణములకు సంబంధించిన మంత్రాలు చెప్పబడ్డాయి; ఆపై ‘రాజాన్న’ భక్షణానికి ప్రాయశ్చిత్తం వివరించబడింది.

Verse 27

दन्तकाष्ठाद्यकरणे प्रायश्चित्तं ततः परम् ॥ शवादिस्पर्शने मन्त्रत्यागे चोक्तं ततः परम्

తదుపరి దంతకాష్ఠాది (నిత్యకర్మలు) చేయకపోతే ప్రాయశ్చిత్తం చెప్పబడింది; తదుపరి శవాది స్పర్శ మరియు మంత్రత్యాగం విషయంలో విధించబడిన నియమములు కూడా చెప్పబడ్డాయి.

Verse 28

नीलवस्त्रपरिधाने क्रोधयुक्तस्य चार्चने ॥ रक्तवस्त्रपरिधाने अन्धकारे प्रपूजने

నీలవస్త్రధారణ విషయములో, అలాగే క్రోధముతో చేసిన అర్చన విషయములో; రక్తవస్త్రధారణ విషయములో, మరియు అంధకారంలో చేసిన పూజ విషయములో (నియమాలు చెప్పబడ్డాయి).

Verse 29

कृष्णवस्त्रपरिधाने धौतवस्त्रस्य धारणे ॥ क्रोडादिमांसभक्षे च प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम्

కృష్ణవస్త్రధారణ, ధౌతవస్త్రధారణ, అలాగే క్రోడ (వరాహ) మొదలైన వాటి మాంసభక్షణం—ఈ విషయాలలో ప్రాయశ్చిత్తం ప్రకటించబడింది.

Verse 30

पिण्याकभक्षणे चैव उपानद्गूढपादके ॥ भगवच्छास्त्रविहिताकरणे शोधने ततः

పిణ్యాకం (నూనెఖలీ) భక్షణం, పాదరక్షలు ధరించడం మరియు పాదాలను కప్పి ఉంచడం విషయములలోనూ నియమాలు ఉన్నాయి; అనంతరం భగవచ్చాస్త్రంలో విధించిన కర్మలను చేయకపోతే శుద్ధి/ప్రాయశ్చిత్త విధానం చెప్పబడింది।

Verse 31

सूकरक्षेत्रमहिमा ततो जम्बूकगृध्रयोः ॥ खञ्जरीटस्य चाख्यानं पुनः कोकामुखस्य च

అనంతరం సూకరక్షేత్ర మహిమ, తదుపరి నక్క మరియు గద్దకు సంబంధించిన వృత్తాంతం; ఖంజరీట కథ, అలాగే మళ్లీ కోకాముఖ కథ (వర్ణించబడుతుంది)।

Verse 32

बदरीषण्डमाहात्म्यं गुह्यधर्मप्रकीर्तनम् ॥ मन्दारगुह्यमहिमा शालग्रामप्रसंशनम्

బదరీ వన మహిమ, గుహ్యధర్మ ప్రకీర్తనం; మందార గుప్తస్థల మహిమ, అలాగే శాలగ్రామ స్తుతి (వర్ణించబడింది)।

Verse 33

सोमेश्वरस्य महिमा मुक्तिक्षेत्रस्य चापि हि ॥ त्रिवेण्याश्चैव माहात्म्यं माहात्म्यं गण्डकीभवम्

సోమేశ్వర మహిమ, అలాగే ‘ముక్తిక్షేత్ర’ మహిమ; అదేవిధంగా త్రివేణీ మహాత్మ్యం, గండకీ నుండి ఉద్భవించిన మహాత్మ్యం (వర్ణించబడింది)।

Verse 34

चक्रतीर्थस्य महिमा हरिक्षेत्रसमुद्भवः ॥ देवरदस्य चाख्यानं रुरुक्षेत्रस्य चापि हि

చక్రతీర్థ మహిమ, హరిక్షేత్ర సంబంధంగా ఉద్భవించినది; అలాగే దేవహ్రద వృత్తాంతం, మరియు రురుక్షేత్ర వృత్తాంతం కూడా (వర్ణించబడింది)।

Verse 35

गोनिष्क्रमस्य महिमा द्वारवत्यास्ततः परम् ॥ तत्रत्य तीर्थमहिमा लौहार्गलमतः परम्

అనంతరం గోనిష్క్రమ మహిమ, తదుపరి ద్వారవతీ వర్ణన; అక్కడి తీర్థమహిమ, ఆపై లౌహార్గల మహిమ చెప్పబడింది।

Verse 36

मथुरातीर्थमाहात्म्यं प्रादुर्भावस्तथैव च ॥ यमुनातीर्थमाहात्म्यमक्रूरस्य च तीर्थकम्

మథురా తీర్థమాహాత్మ్యం మరియు దాని ప్రాదుర్భావం; అలాగే యమునా తీర్థమహిమ, ఇంకా అక్రూరునికి సంబంధించిన తీర్థం కూడా వర్ణించబడింది।

Verse 37

देवारण्यस्य माहात्म्यं चक्रतीर्थस्य चोत्तमम् ॥ कपिलस्यापि महिमा तथा गोवर्धनस्य च

దేవారణ్య మహాత్మ్యం, అలాగే చక్రతీర్థ యొక్క ఉత్తమ మహిమ; కపిలునికి సంబంధించిన మహిమ, అలాగే గోవర్ధన మహిమ కూడా వర్ణించబడింది।

Verse 38

तथा आख्यायिकायुक्तं विश्रान्तेश्च ततः परम् ॥ गोकर्णस्य च माहात्म्यं सरस्वत्यास्तथैव च

అలాగే ఆఖ్యాయికలతో కూడిన వర్ణన; ఆపై విశ్రాంతి విషయము; తరువాత గోకర్ణ మహిమ, అలాగే సరస్వతీ మహిమ కూడా వర్ణించబడింది।

Verse 39

मधुकप्रतिमायाश्च स्थापनाṃ संप्रकीर्तितम् ॥ शैलार्च्चा स्थापनाṃ चापि मृण्मयार्च्चास्थितिस्तथा

మధుక ప్రతిమ స్థాపన కూడా సమ్యకంగా ప్రకటించబడింది; అలాగే శైల (రాయి) విగ్రహ స్థాపన, మరియు మృణ్మయ (మట్టి) విగ్రహ స్థాపన విధి కూడా చెప్పబడింది।

Verse 40

ताम्रार्चास्थापनं चापि कांस्यार्चास्थापनं तथा ॥ रौप्यर्चास्थापनं चाथ सौवर्णप्रतिमास्थितिः

తామ్ర ప్రతిమ స్థాపన, అలాగే కాంస్య ప్రతిమ స్థాపన; తదుపరి రౌప్య ప్రతిమ స్థాపన మరియు సౌవర్ణ ప్రతిమను విధిపూర్వకంగా ప్రతిష్ఠించడం [బోధించబడింది]।

Verse 41

श्राद्धोत्पत्ति स्ततः प्रोक्तं पिण्डं संकल्प एव च ॥ पिण्डोत्पत्तिस्ततः प्रोक्ता पितृयज्ञविनिर्णयः

ఆపై శ్రాద్ధ కర్మ యొక్క ఉద్భవం వివరించబడింది; అలాగే పిండం మరియు సంకల్పమూ. తదుపరి పిండ ఉద్భవం చెప్పబడింది, పితృయజ్ఞ నిర్ణయమూ [వివరించబడింది]।

Verse 42

मधुपर्कफलṃ दाने संसारचक्रवर्णनम् ॥ दुष्कृत्यकरणं चैव सुखवर्णनमेव च

మధుపర్క దాన ఫలితం, సంసార చక్ర వర్ణన; అలాగే దుష్కర్మాచరణం మరియు సుఖ వర్ణన కూడా [చెప్పబడింది]।

Verse 43

कृतान्तदूतकथनं यातनारूपमेव च ॥ वर्णनं नरकाणां च किंकराणां च वर्णनम्

కృతాంత (మరణ) దూతల కథనం, అలాగే యాతనల స్వరూపం; నరకాల వర్ణన మరియు శిక్ష అమలు చేసే కింకరుల వర్ణన కూడా [ఉంది]।

Verse 44

तथा कर्मविपाकं च यादृशं कर्म तादृशम् ॥ पापकृत्यस्य कथनं दूतप्रेषणकर्म च

అలాగే కర్మవిపాకం—ఎలాంటి కర్మ అయితే అలాంటి ఫలం; పాపకృత్య వివరణ మరియు దూతలను పంపే కార్యమూ [చెప్పబడింది]।

Verse 45

शुभाशुभस्य कथनं शुभकर्मफलोदयम् ॥ लोभनं पुरुषस्यापि निमेराख्यानमद्भुतम्

శుభాశుభాల వివరణ, శుభకర్మఫలాల ఉదయం, అలాగే పురుషుని ప్రలోభనం; నిమి యొక్క అద్భుతాఖ్యానం కూడా।

Verse 46

पापनाशकथां दिव्यां गोकर्णेशसमुद्भवम् ॥ नन्दिना वरदानं च जलशैलेशयोस्तथा

పాపనాశకమైన దివ్యకథ, గోకర్ణేశునితో సంబంధించి ఉద్భవించినది; అలాగే నందిచే వరదానం, జల మరియు శైలేశుల సందర్భంలోనూ।

Verse 47

शृङ्गेश्वरस्य महिमा चैवं वृत्तान्तसंग्रहः ॥ एतच्छ्रुत्वाप्नुयान्मर्त्यो वाराहश्रुतिजं फलम्

ఇలా శృంగేశ్వరుని మహిమ మరియు వృత్తాంతాల సంగ్రహం; దీనిని విన్న మానవుడు వారాహశ్రుతిజమైన ఫలాన్ని పొందును।

Verse 48

इत्यनुक्रमणिका नाम अष्टादशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు ‘అనుక్రమణికా’ అనే రెండువందల పద్దెనిమిదవ అధ్యాయం ముగిసింది।

Verse 49

नृसिंहद्वादशी चापि वामनद्वादशी तथा ॥ भार्गवद्वादशी चापि श्रीरामद्वादशी तथा

నృసింహ ద్వాదశీ కూడా, అలాగే వామన ద్వాదశీ; భార్గవ ద్వాదశీ కూడా, అలాగే శ్రీరామ ద్వాదశీ కూడా।

Verse 50

ततश्च शर्क्कराधेनोर्मधुधेनोस्ततः परम् ॥ दधिधेनोश्च लवणधेनोः कार्पासधेनुका

తదనంతరం శర్కరా-ధేనువు, ఆపై మధు-ధేనువు; అలాగే దధి-ధేనువు, లవణ-ధేనువు మరియు కార్పాస-ధేనువు (దానప్రకారాలు) గురించి చెప్పబడింది।

Verse 51

दीपोच्छिष्टस्य तैलस्य करलेपेन पूजने ॥ श्मशानगमने स्पृष्टपूजने चैव शोधने

దీపంలో మిగిలిన నూనె చేతికి అంటుకుని ఉండగా పూజ చేయడం, శ్మశానానికి వెళ్లడం, స్పర్శవల్ల కలుషితమైన పూజ, అలాగే శుద్ధి (శోధన) విధానాలు—ఇవి వివరించబడుతున్నాయి।

Verse 52

यमुनोद्भेदमहिमा कालिञ्जरसमुद्भवाः ॥ गङ्गोद्भेदस्य महिमा शापः स्याम्बस्य वै तथा

యమునా అవతరణ మహిమ మరియు కాలింజరానికి సంబంధించిన ఉద్భవకథలు; గంగా అవతరణ మహిమ, అలాగే శ్యాంబుని శాపం—ఇవి వివరించబడుతున్నాయి।