Adhyaya 184: Installation of a Copper Icon (Tāmrārcā) and Its Consecratory Worship

Verse 1

अथ ताम्रार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ ताम्रेण प्रतिमां कृत्वा सुरूपां चैव भास्वराम् ॥ उचितेनोपचारेण वेश्ममध्यमुपानयेत्

ఇప్పుడు తామ్రార్చా స్థాపనం. శ్రీవరాహుడు పలికెను—తామ్రంతో సురూపమైన, భాస్వరమైన ప్రతిమను తయారు చేసి, తగిన ఉపచారాలతో గృహమధ్యానికి తీసుకురావాలి.

Verse 2

ततो वेश्मन्युपागम्य स्थापयित्वा उदङ्मुखः ॥ चित्रायां चैव नक्षत्रे कुर्याच्चैवाधिवासनम्

అనంతరం గృహమునకు వెళ్లి ఉత్తరముఖంగా ప్రతిష్ఠించి, చిత్రా నక్షత్రమున అధివాసనాన్ని చేయవలెను।

Verse 3

जलं च सर्वगन्धेन पञ्चगव्येन मिश्रितम् ॥ स्नापयेच्च ततो मां वै इमं मन्त्रमुदाहरेत्

సర్వసుగంధములతోను పంచగవ్యముతోను కలిపిన జలముతో నన్ను స్నానింపజేయాలి; తరువాత ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి।

Verse 4

मन्त्रः— योऽसौ भवान्तिष्ठति सारभूतः त्वं ताम्रके तिष्ठसि नेत्रभूतः ॥ आगच्छ मूर्तौ सह पञ्चभूतैर्मया च पात्रैः सह विश्वधामन्

మంత్రం— ‘హే సారభూతుడా! నీవే తామ్రప్రతిమలో నేత్రస్వరూపంగా స్థితుడవు. హే విశ్వధామా! పంచభూతములతో కలిసి ఈ మూర్తిలో, నాతోను ఈ పాత్రలతోను సహా, ఆగమించుము.’

Verse 5

अनेनैव तु मन्त्रेण स्थापयित्वा यशस्विनि ॥ पूर्वन्यायेन कर्तव्यमधिवासनपूजनम्

హే యశస్వినీ! ఇదే మంత్రంతో ప్రతిష్ఠించి, పూర్వవిధి ప్రకారం అధివాసనమును మరియు పూజను చేయవలెను।

Verse 6

व्यतीतायां च शर्वर्यामुदिते च दिवाकरे ॥ ऋचा शुद्धिं विधायाथ स्नापयेन्मन्त्रपूर्वकम् ॥

రాత్రి గడచి సూర్యుడు ఉదయించిన తరువాత, ఋచా ద్వారా శుద్ధి చేసి, ఆపై మంత్రపూర్వకంగా స్నానింపజేయాలి।

Verse 7

ब्राह्मणा वेदपाठांश्च कुर्युस्तत्र समागताः ॥ बहूनि मङ्गलान्यत्र मण्डपे स्थापयेत्ततः ॥

అక్కడ సమాగతమైన బ్రాహ్మణులు వేదపాఠం చేయాలి. తరువాత మండపంలో అనేక మంగళద్రవ్యాలను స్థాపించాలి.

Verse 8

सुगन्धद्रव्यसंयुक्तं जलं चादाय पूजकः ॥ ततो मे स्नपनं कार्यमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

సుగంధ ద్రవ్యాలతో కలిపిన జలాన్ని తీసుకొని పూజకుడు నా స్నపనాన్ని (స్నానక్రియ) చేయాలి; తరువాత ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

Verse 9

मन्त्रः— ॐ योऽसौ भवान्सर्ववरः प्रभुश्च मायाबलो योगबलप्रधानः ॥ आगच्छ शीघ्रं च मम प्रियाय सन्तिष्ठ ताम्रेष्वपि लोकनाथ ॥

మంత్రం— ఓం. హే సర్వవరప్రదాత ప్రభూ, మాయాబలంతో బలవంతుడవు, యోగబలంలో అగ్రగణ్యుడవు! నా ప్రియ కర్మార్థం శీఘ్రంగా రమ్ము; హే లోకనాథా, తామ్రపాత్రాలలోనూ స్థిరంగా నివసించు.

Verse 10

मन्त्रेणानेन मां स्थाप्य गन्धपुष्पादिदीपकैः ॥

ఈ మంత్రంతో నన్ను స్థాపించి, గంధం, పుష్పం, దీపం మొదలైన ఉపచారాలతో (పూజ) చేయాలి.

Verse 11

स्थापनामन्त्रः— ॐ प्रकाशप्रकाश जगत्प्रकाश विज्ञानमयानन्दमय त्रैलोक्यनाथात्रागच्छ इह सन्तिष्ठतां भवान्पुरुषोत्तम मामव इति ॥ अनेन स्थापनां कृत्वा मम शास्त्रानुसारतः ॥ शुक्लवस्त्रं समादाय इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

స్థాపనామంత్రం— ఓం. హే ప్రకాశపు ప్రకాశమా, జగత్తు ప్రకాశమా, విజ్ఞానమయానందమయుడా, త్రైలోక్యనాథా! ఇక్కడికి రమ్ము; ఇక్కడే స్థిరంగా నిలుచు. హే పురుషోత్తమా, నన్ను రక్షించు—ఇట్లు. శాస్త్రానుసారం ఈ స్థాపన చేసి, తెల్ల వస్త్రాన్ని తీసుకొని తదుపరి మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

Verse 12

मन्त्रः— ॐ शुद्धस्त्वमात्मा पुरुषः पुराणो जगत्सु तत्त्वं सुरलोकनाथ ॥ वस्त्राणि गृह्णीष्व मम प्रियाणि नमोऽस्तु तस्मै पुरुषोत्तमाय ॥

మంత్రం— ఓం. నీవు శుద్ధాత్మ, ఆదిపురుషుడు; లోకాలలోని తత్త్వం, దేవలోకనాథుడవు. నాకు ప్రియమైన వస్త్రాలను స్వీకరించుము; ఆ పురుషోత్తమునకు నమస్కారం.

Verse 13

वस्त्रैर्विभूषितं कृत्वा मम कर्मपरायणः ॥ यथान्यायेन मे शीघ्रमर्चनं तत्र कारयेत् ॥

వస్త్రాలతో (మూర్తిని) అలంకరించి, నా విధిలో నిబద్ధుడై, నియమానుసారం అక్కడ త్వరగా నా అర్చన చేయించాలి.

Verse 14

अर्चनालङ्कृतं कृत्वा गन्धधूपादिभिः प्रभुम् ॥ सम्पूज्य विधिवन्मां तु नैवेद्यं परिकल्पयेत् ॥

గంధం, ధూపం మొదలైనవాటితో అర్చనచేసి ప్రభువును అలంకరించి, విధివిధానంగా నన్ను సమ్యక్ పూజించి, తరువాత నైవేద్యాన్ని సిద్ధం చేయాలి.

Verse 15

दत्त्वा स्वादु च नैवेद्यं शान्तिपाठं तु कारयेत् ॥ मन्त्रः— शान्तिर्भवतु देवानां विप्राणां शान्तिरुत्तमा ॥

మధుర నైవేద్యాన్ని సమర్పించి, తరువాత శాంతిపాఠం చేయించాలి. మంత్రం— ‘దేవతలకు శాంతి కలుగుగాక; విప్రులకు ఉత్తమ శాంతి కలుగుగాక.’

Verse 16

शान्तिर्भवतु राज्ञां च सराष्ट्राणां तथा विशाम् ॥ बालानां व्रीहिपण्यानां गर्भिणीनां च देहिनाम् ॥

రాజులకు, సమస్త రాజ్యాలకు అలాగే ప్రజలకు శాంతి కలుగుగాక; పిల్లలకు, ధాన్యవ్యాపారులకు, గర్భిణీలకు మరియు సమస్త దేహధారులకు కూడా శాంతి కలుగుగాక.

Verse 17

शान्तिर्भवतु देवेश त्वत्प्रसादान्ममाखिला ॥ एवं शान्तिं पठित्वा तु ब्राह्मणांस्तत्र पूजयेत् ॥

హే దేవేశ్వరా! నీ ప్రసాదముచేత నాకు సంపూర్ణ శాంతి కలుగుగాక. ఈ విధంగా శాంతిపాఠం చదివి అక్కడ బ్రాహ్మణులను పూజించాలి.

Verse 18

गुरुं भागवतं चैवमर्चयेच्च यथाविधि ॥ ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र यथोत्पन्नेन माधवि ॥

ఈ విధంగా నియమానుసారం గురువును మరియు భాగవతభక్త వైష్ణవుని అర్చించాలి; ఓ మాధవీ, అక్కడ యథాప్రాప్తమైన దానితో బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి.

Verse 19

गुरुर्यस्य न तुष्टो वै तस्माद्दूरतरो ह्ययम् ॥ य एतेन विधानॆन कुर्यात्संस्थापनं मम ॥

య whose గురువు నిజంగా తృప్తి చెందనివాడో, అతనికి ఈ (క్రియ) ఫలసిద్ధికి చాలా దూరం. అయితే ఎవడు ఈ విధానముతో నా స్థాపన చేయునో, వాడు అభీష్ట ఫలాన్ని పొందును.

Verse 20

तारितं च कुलं तेन नवभिः सप्तविंशतिः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे ताम्रार्चास्थापनं मम ॥

ఆ కర్మచేత తొమ్మిది మరియు ఇరవైఏడు (అంటే అనేక) తరాల వరకు కులం తారింపబడుతుందని చెప్పబడింది. ఓ భద్రే, నా తామ్రప్రతిమ స్థాపనను నీకు ఇలా వివరించాను.

Verse 21

कथयिष्यामि ते ह्येवं कार्त्स्न्येन प्रतिमार्चनम् ॥ जलस्य बिन्दवो यावन्मम स्नाने च सुन्दरी ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥

నేను నీకు ప్రతిమార్చనాన్ని సంపూర్ణంగా వివరిస్తాను. ఓ సుందరీ, నా స్నానంలో ఉపయోగించే నీటి బిందువులు ఎంతైతే, అంత సహస్ర సంవత్సరాలు మనిషి నా లోకంలో గౌరవింపబడును.

Verse 22

ज्वलन पवनतुल्यावन भावन तपन श्वासन स्वयं तिष्ठ भगवन् पुरुषोत्तम ॐ ॥ इति ॥ ततो द्वारमुपागम्य वेश्म शीघ्रं प्रवेशयेत् ॥ आसने चापि मां स्थाप्य पूजयेद्भक्तिपूर्वकम् ॥

“ఓ భగవన్ పురుషోత్తమా! నీవు జ్వలించువాడవు, పవనసమానుడు, రక్షకుడు, భావనకర్త, తాపకుడు, శ్వాసస్వరూపుడు—స్వయంగా నిలిచియుండుము, ఓం।” అని. తరువాత ద్వారమునకు చేరి ప్రతిమను త్వరగా గృహములో ప్రవేశింపజేసి; నన్ను ఆసనముపై స్థాపించి భక్తిపూర్వకంగా పూజించవలెను।

Verse 23

विशेषेण गुरुं पूज्य वस्त्रालङ्कारभोजनैः ॥ तेनाहं पूजितो भूमे सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥

ప్రత్యేకంగా గురువును వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, భోజనములతో పూజించి గౌరవించవలెను। ఓ భూమీ! గురుపూజచేత నేనూ పూజింపబడుతాను—ఇది నీకు నేను సత్యంగా చెప్పుచున్నాను।