Vamana Purana — Prahlada vs Nara-Narayana, Shloka 1
Prahlada’s Defeat by Nara-Narayana and Victory through Bhakti
इति श्रीवामनपुराणे षष्ठो ऽध्यायः पुलस्त्य उवाच ततो ऽनङ्गं विभुर्द्दष्ट्वा ब्रह्मन् नारायणो मुनिः प्रहस्यैवं वचः प्राह कन्दर्व इह आस्यताम्
iti śrīvāmanapurāṇe ṣaṣṭho 'dhyāyaḥ pulastya uvāca tato 'naṅgaṃ vibhurddaṣṭvā brahman nārāyaṇo muniḥ prahasyaivaṃ vacaḥ prāha kandarva iha āsyatām
ఇట్లు శ్రీ వామనపురాణంలోని ఆరవ అధ్యాయం ముగిసింది. పులస్త్యుడు పలికెను—హే బ్రహ్మన్! అప్పుడు అనంగుణ్ణి చూచి విభువైన ముని నారాయణుడు నవ్వి ఇలా పలికెను—“హే కందర్పా, ఇక్కడ కూర్చుండుము.”
{ "primaryRasa": "hasya", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Even potent forces like desire (Kāma) are portrayed as subordinate to higher wisdom; the sage Nārāyaṇa receives and instructs rather than reacts impulsively, modeling composure and mastery of the mind.
This is primarily a narrative-frame linkage and dialogue setup, best grouped under ākhyāna / vamśānucarita-style narration rather than cosmogenesis; it functions as connective tissue between adhyāyas.
Ananga (desire, ‘bodiless’) being invited to sit suggests desire can be ‘placed’ and regulated through discernment; Nārāyaṇa’s smile indicates effortless sovereignty over passions.