Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
तथेत्युक्त्वा शिवो देवस्तत्रैवांतरधीयत । ब्रह्मा ययौ मेरुशृंगं मनसः शिरसि स्थितम्
tathetyuktvā śivo devastatraivāṃtaradhīyata | brahmā yayau meruśṛṃgaṃ manasaḥ śirasi sthitam
“తథాస్తు” అని పలికి దేవుడు శివుడు అక్కడికక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు. అనంతరం బ్రహ్ముడు మేరు శిఖరానికి వెళ్లెను; అది ఆయన మనస్సు శిరస్సులో స్థితమైనదిగా—సంకల్పమాత్రేణ ప్రాప్తమైనది.
Narrator
Tirtha: Meru-śṛṅga
Type: peak
Scene: Śiva says ‘tathā’ and vanishes; Brahmā, through divine resolve, journeys to Meru’s peak—depicted as a transition from presence to absence and from earth to cosmic summit.
FAQs
The Lord’s presence is sovereign—appearing and disappearing at will; seekers must proceed with resolve toward tapas and worship.
While Meru is referenced cosmologically, the narrative functions within the Vastrāpathakṣetra Māhātmya of Prabhāsa.
Not directly; it sets the stage for Brahmā’s tapas in the next verse.