Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 76
विरंचिना रायणशंकरत्विषा देहेन चागच्छति कोऽपि पूरुषः । पुरीं सुरेशाधिपतेर्निरीक्षितुं भर्त्ता ममायं तव चास्ति किं पतिः
viraṃcinā rāyaṇaśaṃkaratviṣā dehena cāgacchati ko'pi pūruṣaḥ | purīṃ sureśādhipaternirīkṣituṃ bharttā mamāyaṃ tava cāsti kiṃ patiḥ
విరంచి (బ్రహ్మ), నారాయణ, శంకరుల తేజస్సుతో ప్రకాశించే దేహముతో ఒక పురుషుడు వస్తున్నాడు. దేవాధిపతి ఇంద్రుని పురిని దర్శించుటకు వచ్చాడు. ‘ఇతడే నా భర్త!’—అయితే నీవు కూడా ఇతనిని కోరుటకు నీకు భర్త ఉన్నాడా?
Varāṅganā (celestial maiden/apsarā), speaking to another
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra (contextual frame; verse itself is devaloka scene)
Type: kshetra
Scene: A radiant figure approaches the jeweled city of Indra; apsarases/maidens point and dispute playfully, struck by the triadic splendor of Brahmā-Viṣṇu-Śiva reflected in his body.
FAQs
True spiritual brilliance is recognized as a reflection of divine qualities; the sacred draws attention even in heaven.
The immediate setting is Indra’s city and Nandana grove; it frames the Vastrāpatha episode by celestial witness.
None; it is narrative description and dialogue.