Adhyaya 85

Verse 1

देव्युवाच । तत्र संनिहिता प्रोक्ता या त्वया वृषभध्वज । कथं देव समायाता कुरुक्षेत्रान्महानदी । किं प्रभावा तु सा प्रोक्ता फलं स्नानादिकेन किम्

దేవి పలికెను— ఓ వృషభధ్వజా! అక్కడ ‘సంనిహితా’ అనే నది ఉన్నదని నీవు చెప్పితివి. ఓ దేవా, ఆ మహానది కురుక్షేత్రం నుండి ఎలా వచ్చింది? ఆమె ప్రభావం ఏమిటి, స్నానాది చేయుటవలన ఏ ఫలం లభించును?

Verse 2

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यत्र संनिहिता शुभा । पापघ्नी सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ఈశ్వరుడు పలికెను— ఓ దేవీ, వినుము; ఆ శుభమైన సంనిహితా ఎక్కడ ఉన్నదో నేను చెప్పెదను. ఆమె సమస్త జీవుల పాపములను నశింపజేయును—దర్శనమాత్రముతోను స్పర్శమాత్రముతోను కూడ.

Verse 3

आदिनारायणाद्देवि पश्चिमे धनुषां त्रये । संस्थिता सा महादेवी सरिद्रूपा महानदी

ఓ దేవీ, ఆదినారాయణునికి పశ్చిమంగా మూడు ధనుస్సుల దూరంలో ఆ మహాదేవి స్థితమై ఉంది—సరిత్‌రూపమును ధరించిన మహానది ఆమె.

Verse 4

कथयामि समासेन तदुत्पत्तिं शृणु प्रिये । जरासंधभयाद्देवि विष्णुः परिजनैः सह

ఆమె ఉద్భవాన్ని సంక్షేపంగా చెబుతాను—ప్రియే, వినుము. దేవీ, జరాసంధ భయంతో విష్ణువు పరిజనులతో కలిసి…

Verse 5

गृहीत्वा यादवान्सर्वान्बालवृद्धवणिग्जनान् । स शून्यां मथुरां कृत्वा प्रभासं समुपागतः

యాదవులందరినీ—బాలులు, వృద్ధులు, వాణిజ్యజనులతో సహా—తీసుకొని, మథురాను శూన్యంగా చేసి ప్రభాసానికి చేరెను।

Verse 6

समुद्रं प्रार्थयामास स्थानं संवासहेतवे । एतस्मिन्नेव काले तु देवदेवो दिवाकरः

నివాసానికి తగిన స్థలాన్ని కోరుతూ అతడు సముద్రుని ప్రార్థించెను. అదే సమయంలో దేవదేవుడు దివాకరుడు (సూర్యుడు) కూడా…

Verse 7

संग्रस्तो राहुणा देवि पर्वकाले ह्युपस्थिते । तं दृष्ट्वा यादवाः सर्वे विषादं परमं गताः

దేవీ, పర్వకాలం వచ్చినప్పుడు సూర్యుడు రాహువిచే గ్రస్తుడయ్యెను. అది చూసి యాదవులందరూ పరమ విషాదంలో పడ్డారు.

Verse 8

अप्राप्ताः संनिहित्यायां तानुवाच जनार्द्दनः । मा विषादं यदुश्रेष्ठा व्रजध्वं मयि संस्थिते

సంనిహితీకి చేరకముందే జనార్దనుడు వారితో అన్నాడు—“యదుశ్రేష్ఠులారా, విషాదపడకండి; నాలో మనస్సు నిలిపి ముందుకు సాగండి.”

Verse 9

दृश्यतां मत्प्रभावोऽद्य धर्मा र्थमिह भूतले । आनयिष्याम्यहं सम्यक्पुण्यं सांनिहितं सरः

ఈ భూతలమందు ధర్మార్థమై నేడు నా ప్రభావము దర్శింపబడుగాక. నేను నిశ్చయముగా పుణ్యప్రదమైన ‘సాంనిహిత’ సరస్సును ప్రकटింపజేసెదను.

Verse 10

एवमुक्त्वा स भगवान्समाधिस्थो बभूव ह । एवं संध्यायतस्तस्य विष्णोरमिततेजसः

ఇట్లు పలికి ఆ భగవాన్ సమాధిస్థుడయ్యెను. ఈ విధముగా అమితతేజస్సుగల విష్ణువు ధ్యానించుచుండగా—

Verse 11

प्रादुर्भूता ततस्तस्य वारिधाराऽग्रतः शुभा । बिभेद्य धरणीपृष्ठं स्नानार्थं चासुरद्विषः

అప్పుడు ఆయన ముందర శుభమైన జలధార ప్రాదుర్భవించి, భూమి పృష్ఠాన్ని చీల్చి బయలుదేరెను—అసురద్వేషి భగవాన్ స్నానార్థం తీర్థస్థానమిచ్చుటకై.

Verse 12

तत स्ते यादवाः सर्वे रामसांबपुरोगमाः । चक्रुः स्नानं महादेवि राहुग्रस्ते दिवाकरे

అనంతరం ఆ యాదవులందరు—రాముడు, సాంబుడు ముందుండగా—ఓ మహాదేవీ, రాహుగ్రస్తమైన సూర్యుని (గ్రహణకాలమున) పవిత్రస్నానం చేసిరి.

Verse 13

प्राप्तपुण्या बभूवुस्ते संनिहित्यासमुद्भवम् । कुरुक्षेत्रस्य यात्रायाः प्राप्य सम्यक्फलं हि ते

‘సాంనిహితీ’ నుండి ఉద్భవించిన పుణ్యమును పొందినవారై వారు పుణ్యవంతులయ్యిరి; నిజముగా వారు కురుక్షేత్రయాత్ర యొక్క సంపూర్ణ ఫలమును పొందిరి.

Verse 14

एवं तत्समनुप्राप्तं पुण्यं सान्निहितं सरः । तत्र स्नात्वा महादेवि राहुग्रस्ते दिवाकरे । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यशेषतः

ఇలా పుణ్యప్రదమైన సాన్నిహిత సరస్సు లభించింది. ఓ మహాదేవీ! రాహుగ్రస్త సూర్యకాలంలో అక్కడ స్నానం చేస్తే అగ్నిష్టోమ యజ్ఞఫలాన్ని సంపూర్ణంగా పొందుతాడు.

Verse 15

यस्तत्र भोजयेद्विप्रं षड्रसं विधिपूर्वकम् । एकेन भोजितेनैव कोटिर्भवति भोजिता

అక్కడ విధిపూర్వకంగా షడ్రసాలతో బ్రాహ్మణుడికి భోజనం పెట్టినవాడు, ఒక్కరిని భోజింపజేసిన మాత్రాననే కోటిమందిని భోజింపజేసిన పుణ్యాన్ని పొందుతాడు.

Verse 16

यस्तत्र कारयेद्धोमं संनिहित्यासमीपतः । एकैकाहुतिदानेन कोटिहोमफलं लभेत्

అక్కడ సన్నిహిత్యా సమీపంలో హోమం చేయించినవాడు, ఒక్కొక్క ఆహుతి సమర్పణతోనే కోటి హోమాల ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 17

मन्त्रजाप्यं तु कुरुते तत्र स्थाने स्थितो यदि । एकैकमंत्रजाप्येन कोटिजाप्यफलं लभेत्

ఎవరైనా ఆ స్థలంలో నిలిచి మంత్రజపం చేస్తే, ఒక్కొక్క మంత్రజపంతోనే కోటి జపాల ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 18

सुवर्णदानं दातव्यं तत्र यात्राफलेप्सुभिः । स्नात्वा संपूजनीयश्च आदिदेवो जनार्द्दनः

అక్కడ యాత్ర యొక్క సంపూర్ణ ఫలాన్ని కోరువారు స్వర్ణదానం చేయవలెను; స్నానం చేసి ఆదిదేవుడు జనార్దనుని విధివిధానంగా పూజించవలెను.

Verse 19

इति वै कथितं सम्यक्फलं सांनिहितं तव । श्रुतं पापहरं नृणां सम्यक्छ्रद्धावतां प्रिये

ఇట్లు నీకు సన్నిహిత్యా యొక్క యథార్థ ఫలము సమ్యక్గా చెప్పబడినది. ప్రియే, నిజమైన శ్రద్ధతో వినినచో అది మనుష్యుల పాపాలను హరించును.

Verse 85

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संनिहित्यामाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशीतितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహిత, సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘సన్నిహిత్యామాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను ఎనభై ఐదవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.